ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರವೆಂದರೆ ಆದಾಯದ ಬದಲಾಗಿ ಸರಕು ಅಥವಾ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಸಂಘಟಿತ ಚಟುವಟಿಕೆ. ಅದು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ, ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವಿಶಾಲ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು. ಏಕಮಾಲೀಕತ್ವವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಮಾಲೀಕತ್ವ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರದ ರೂಪ. ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸರಳವಾದರೂ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಮಾಲೀಕರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳ ನಡುವೆ ಬಲವಾದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಎಂದರೆ ಒಪ್ಪಿದ ಷರತ್ತುಗಳಡಿ ಜನರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಸುವುದು. ಲಿಖಿತ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಪತ್ರವು ಕೊಡುಗೆಗಳು, ಲಾಭ ಹಂಚಿಕೆ, ಅಧಿಕಾರ, ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗಮನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸೀಮಿತ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ—ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ LLP ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ—ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾನೂನು ರಚನೆಯನ್ನು ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಮಾದರಿಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ. ಕಂಪನಿಯು ಷೇರುಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಲೀಕತ್ವ ಹೊಂದಿರುವ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಆಡಳಿತ ಹಾಗೂ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾನೂನು ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಸಹಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಂಚಿಕೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳ ಸುತ್ತ ರಚಿಸಲಾದ ಸದಸ್ಯರ ಮಾಲೀಕತ್ವದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು. ಉತ್ಪಾದಕರ ಗುಂಪುಗಳು, ಸ್ವಸಹಾಯ ಗುಂಪುಗಳು, ಕುಟುಂಬ ಉದ್ಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಉದ್ಯಮಗಳೂ ಭಾರತದ ವ್ಯಾಪಾರ ವಲಯದ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗಗಳಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಕಾನೂನು ರೂಪ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. MSME ಎಂದರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಉದ್ಯಮ; ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಸುವ ವ್ಯಾಪಾರ ವರ್ಗೀಕರಣದ ಪದ. ಸ್ಟಾರ್ಟ್‌ಅಪ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನವೀನ ಅಥವಾ ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದಾದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಹೊಸ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರವೂ ಸ್ಟಾರ್ಟ್‌ಅಪ್‌ನಂತೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಾಪಾರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಹಕರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು, ರೂಪವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವುದು, ನೋಂದಣಿ ಮತ್ತು ಖಾತೆಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವುದು, ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು, ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದು, ಪಾವತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಇಡುವುದು ಸೇರಿವೆ. ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು ಚಟುವಟಿಕೆ, ಸ್ಥಳ, ಪ್ರಮಾಣ, ಕೆಲಸಗಾರರು ಮತ್ತು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಸರಕು ಅಥವಾ ಸೇವೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ. ವ್ಯಾಪಾರವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಉದ್ಯೋಗಗಳು, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು. ಇದರ ಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನಿಶ್ಚಿತ ಬೇಡಿಕೆ, ಪಾವತಿಯಾಗದ ಬಿಲ್‌ಗಳು, ಸಾಲ, ಸ್ಪರ್ಧೆ, ನಿಯಮ ಪಾಲನೆಯ ಕೆಲಸ, ಪಾಲುದಾರರ ನಡುವಿನ ವಿವಾದಗಳು, ಪೂರೈಕೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಲಾಭ ಖಚಿತವಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಸೇರಿವೆ.