بھارت وچ دیوانی قانون

بھارت وچ دیوانی قانون نجی تنازعیاں دے وݙے شعبے نوں گھِیردا اے، ایہہ ہک اکیلا قانون نامہ نہیں۔ اہم شعبیاں وچ معاہدے، جائیداد، خاندانی معاملے، وراثت، نقصان دا معاوضہ، امانتاں تے کاروباری رشتے شامل ہن۔ دیوانی دعویٰ عام طور تے فوجداری سزا دی بجائے حل منگدا اے۔ عام حل وچ نقصان دا معاوضہ، رقم یا جائیداد واپس گھِنݨ، امتناعی حکم، قانونی حیثیت دا اعلان، خاص عمل پورا کرݨ، جائیداد ونڈݨ تے عدالت دے ٻئے حکم شامل ہن۔ دعویٰ کرݨ آلے کوں قانون ولوں تسلیم شدہ حق، ٻئے فریق دی خلاف ورزی یا مداخلت، تے منگیا گیا حل دَسݨا پیندا اے۔ عام طور تے فریقین اپنی گل دے حق وچ حقیقتاں تے ثبوت پیش کرݨ دے ذمہ وار ہوندے ہن۔ اختیار بنیادی اہمیت رکھدا اے۔ درست فورم دا انحصار موضوع، مالیت، جائیداد دی تھاں، واقعات دی جگہ، فریقین دی رہائش یا کاروبار، تے تنازعہ حل کرݨ دی کسے جائز شرط تے تھی سڳدا اے۔ عام مقدمہ درخواستاں نال شروع تھیندا اے جیہڑیاں دعویٰ تے جواب دیاں تفصیلاں ݙیندیاں ہن۔ ایں دے بعد عارضی درخواستاں، کاغذات ظاہر کرنا یا پیش کرنا، مسئلیاں طے کرنا، گواہ تے ماہر دا ثبوت، دلیل، فیصلہ تے عمل درآمد تھی سڳدے ہن۔ عارضی ریلیف اوہدوں منگیا ونڄ سڳدا اے جݙاں دیر سنگین نقصان پہنچا سڳدی اے یا مقدمہ بے اثر کر سڳدی اے۔ حکم امتناعی یا حفاظتی حکم خود بخود نہیں ملدا؛ عدالت قانونی تے عملی حالتاں دا جائزہ گھِندی اے۔ حق وچ فیصلہ آوݨ دے بعد وی رقم، قبضہ یا تعمیل حاصل کرݨ لئی عمل درآمد دی لوڑ تھی سڳدی اے۔ ایں واسطے مقدمے تے وݙا خرچہ کرݨ کنوں پہلے ٻئے فریق دی شناخت، اثاثے تے کم پورا کرݨ دی صلاحیت تے غور کرو۔ ثالثی تے لوک عدالت طے شدہ سمجھوتے وچ مددگار تھی سڳدے ہن، جݙاں جو نجی ثالثی عام طور تے اوتھاں ہوندی اے جتھاں فریقین نجی فیصلے تے راضی تھیون۔ ہر راہ رضامندی، طریقہ کار، رازداری، خرچے، نظرثانی تے نافذ تھیوݨ دے لحاظ نال وکھری اے۔ وقت دی حدّاں تے طریقہ کار دے قاعدے درست دعویٰ وی روک سڳدے ہن۔ ایں واسطے ثبوت جلد منظم کرنا تے بروقت صلاح گھِنݨ ضروری اے، خاص طور تے جائیداد، وراثت، خاندان تے وݙے معاہدے دے تنازعیاں وچ۔