भारतमा सञ्चार

भारतमा भाषिक विविधता धेरै छ। यहाँ संविधानद्वारा मान्यता प्राप्त र क्षेत्रीय भाषासँगै अनेक स्थानीय भाषिक रूपहरू छन्। घरमा बोलिने मुख्य भाषा विद्यालय, काम वा सरकारी कामकाजमा प्रयोग हुने भाषाभन्दा फरक हुन सक्छ। भारतका केही भागमा हिन्दी व्यापक रूपमा बोलिन्छ, तर यो सबै ठाउँको दैनिक भाषा होइन। धेरै व्यावसायिक, शैक्षिक, कानुनी र सहरी सन्दर्भमा अंग्रेजी महत्त्वपूर्ण छ, तर सबैको अंग्रेजी बोल्ने क्षमता समान हुँदैन। मानिसहरूले एउटै कुराकानीमा प्रायः भाषा फेर्छन्। स्थानीय मुख्य भाषाका अभिवादन, सङ्ख्या, बाटो सोध्ने शब्द र शिष्टाचारका केही वाक्य सिक्दा दैनिक संवाद सहज हुन सक्छ। मोबाइल फोन व्यक्तिगत र व्यावहारिक सञ्चारको केन्द्रमा छन्। फरक कामका लागि फोन, एसएमएस, WhatsApp जस्ता सन्देश एप, इमेल र सेवा एप सबै प्रयोग हुन सक्छन्। मौखिक संवाद आत्मीय र सम्बन्धमा केन्द्रित हुन सक्छ। उपाधि, सम्बोधनको सम्मानजनक रूप, उमेर, भूमिका र सन्दर्भले मानिसहरू कति सीधै बोल्छन् भन्ने कुरामा असर पार्न सक्छ। शिष्टतावश भनिएको “हुन्छ” ले कहिलेकाहीँ अनुरोध सुनेको मात्र जनाउन सक्छ, काम पक्का भएको होइन। त्यसैले मिति, मूल्य, ठेगाना र जिम्मेवारी फेरि दोहोर्‍याएर वा लेखेर पुष्टि गर्नुहोस्। फोन नेटवर्क र इन्टरनेटको गुणस्तर भवन र स्थानअनुसार फरक हुन्छ। कनेक्सन नचल्दा पनि यात्रा विवरण, सम्पर्क जानकारी र कागजात हेर्न सकिने गरी राख्नुहोस्। ठगी गर्ने फोन, सन्देश, लिङ्क र कोड माग्ने अनुरोध व्यावहारिक जोखिम हुन्। अप्रत्याशित सम्पर्क गर्ने व्यक्तिलाई पासवर्ड, भुक्तानी कोड, पहिचान नम्बर वा एकपटक प्रयोग हुने प्रमाणीकरण कोड नदिनुहोस्।