အိန္ဒိယတွင် ကျွမ်းကျင်မှုမြှင့်တင်ခြင်း

ကျွမ်းကျင်မှုမြှင့်တင်ခြင်းဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦး အသုံးပြုပြီးသားစွမ်းရည်များကို ပိုမိုတိုးတက်အောင်လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပြန်လည်ကျွမ်းကျင်မှုရယူခြင်း (reskilling) ဆိုသည်မှာ မတူညီသောရာထူး သို့မဟုတ် အလုပ်အကိုင်အတွက် သင်ယူခြင်းဖြစ်သော်လည်း လမ်းကြောင်းနှစ်ခုသည် မကြာခဏ ထပ်တူကျနိုင်သည်။ အိန္ဒိယတွင် ဆက်လက်ပညာသင်ကြားမှုကို အလုပ်ရှင်များ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် နည်းပညာသင်တန်းကျောင်းများ၊ ကောလိပ်များ၊ တက္ကသိုလ်များ၊ ကျွမ်းကျင်မှုစင်တာများ၊ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အဖွဲ့အစည်းများ၊ ရပ်ရွာအစီအစဉ်များနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ပလက်ဖောင်းများမှ ပေးအပ်သည်။ အစီအစဉ်များသည် အလုပ်ရုံတိုသင်တန်းများမှ လက်မှတ်နှင့် ဒီပလိုမာသင်တန်းရှည်များအထိ အမျိုးမျိုးရှိသည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ်ကိရိယာများ၊ ဘာသာစကားများ၊ စီမံခန့်ခွဲမှု၊ ဆက်သွယ်ရေး၊ နည်းပညာလက်မှုပညာ၊ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုအထောက်အပံ့၊ စွန့်ဦးတီထွင်မှု သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းကဏ္ဍအလိုက် နည်းလမ်းများကို သင်ကြားနိုင်သည်။ လုပ်ငန်းခွင်သင်ယူမှုတွင် ကြီးကြပ်မှုအောက် လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခြင်း၊ လမ်းညွှန်ပေးခြင်း၊ အလုပ်နေရာအလှည့်ကျလုပ်ခြင်း၊ သရုပ်ပြခြင်း သို့မဟုတ် အတွင်းပိုင်းသင်တန်းများ ပါဝင်နိုင်သည်။ သင်ယူမှုတွင် အလုပ်၌အသုံးပြုသည့် စက်ပစ္စည်းနှင့် လုပ်ငန်းစဉ်များကိုပင် အသုံးပြုသည့်အခါ အထူးတန်ဖိုးရှိသည်။ အွန်လိုင်းသင်ယူမှုသည် အလုပ်၊ ခရီးသွားမှု သို့မဟုတ် မိသားစုတာဝန်များနှင့် အချိန်ညှိရသူများအတွက် လွယ်ကူစွာရယူနိုင်စေသည်။ သင်ယူသူတွင် သင့်လျော်သောကိရိယာ၊ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ဆက်သွယ်မှု၊ ရှင်းလင်းသောအကူအညီနှင့် လေ့ကျင့်ရန်အခွင့်အရေးများ ရှိသည့်အခါ အကောင်းဆုံးအလုပ်လုပ်သည်။ လက်မှတ်တစ်ခုသည် ပါဝင်တက်ရောက်မှု သို့မဟုတ် စစ်ဆေးအကဲဖြတ်ထားသော အောင်မြင်မှုကို ပြသနိုင်သော်လည်း လက်မှတ်များ၏တန်ဖိုးသည် မတူညီပါ။ သင်ယူသူများသည် မည်သူကထုတ်ပေးသည်၊ ဘာကိုစစ်ဆေးထားသည်၊ အလုပ်ရှင်များ သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းများက အသိအမှတ်ပြုခြင်းရှိမရှိ စစ်ဆေးသင့်သည်။ ကောင်းမွန်သော ကျွမ်းကျင်မှုမြှင့်တင်မှုတွင် လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခန်းများ၊ တုံ့ပြန်အကြံပြုချက်များနှင့် စွမ်းရည်ကို ပြသနိုင်သည့်နည်းလမ်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။ ပြီးစီးထားသောပရောဂျက်၊ အလုပ်နမူနာ၊ အကဲဖြတ်မှု သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းခွင်ရလဒ် တိုးတက်မှုသည် တက်ရောက်ရုံထက် ပိုခိုင်မာသောအထောက်အထားဖြစ်သည်။ အဖြစ်များသောကန့်သတ်ချက်များမှာ သင်တန်းအရည်အသွေးနိမ့်ခြင်း၊ အလုပ်ရမည်ဟု လှည့်ဖြားကတိပေးခြင်း၊ ဖုံးကွယ်ထားသောကုန်ကျစရိတ်၊ ခေတ်မမီသောအကြောင်းအရာနှင့် လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှုမလုံလောက်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ သင်ယူသူ၏ ဘာသာစကား၊ စတင်နိုင်သည့်အဆင့် သို့မဟုတ် ရရှိနိုင်သောအချိန်နှင့် မကိုက်ညီသည့်အခါလည်း သင်ယူမှု မအောင်မြင်နိုင်သည်။ ပထမအဆင့်မှာ တိကျသောစွမ်းရည်ကွာဟချက်ကို သတ်မှတ်ရန်ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှုနှင့် ဆက်စပ်ထားသော အာရုံစိုက်သင်တန်းတစ်ခုသည် မသက်ဆိုင်သောလက်မှတ်များ အများအပြားယူခြင်းထက် ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုအသုံးဝင်သည်။