இந்தோனேசியக் கலை பிராந்தியத்துக்கு ஏற்ப பெரிதும் மாறுபடுகிறது; அதை ஒரே தேசியப் பாணியாகச் சுருக்க முடியாது. பொருட்கள், கதைகள், இயக்கங்கள், ஒலிகள், குறியீடுகள் ஆகியவை உள்ளூர் சூழல்கள், வரலாறுகள், மதங்கள், அதத் மரபுகள் ஆகியவற்றைப் பிரதிபலிக்கின்றன. பாட்டிக் (batik) முறையில் மெழுகைப் பயன்படுத்தி துணியில் வடிவங்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு பிராந்தியமும் தனித்துவமான வடிவங்களையும் வண்ண மரபுகளையும் வளர்த்துள்ளது; சில வடிவங்களுக்கு சமூக அல்லது சடங்கு சார்ந்த பொருள் இருக்கலாம். இகாட் (ikat), சொங்கெட் (songket), நெசவு, எம்பிராய்டரி, மரப்பட்டையை அடிப்படையாகக் கொண்ட கைவினை ஆகியவையும் முக்கியமான துணி மரபுகள். இவற்றை உருவாக்கக் குடும்பங்கள் அல்லது சமூகங்கள் வழியாகக் கடத்தப்படும் சிறப்பறிவு தேவைப்படலாம். வயாங் (wayang) என்பது பொம்மைகள் அல்லது மனிதக் கலைஞர்களைப் பயன்படுத்தும் பல நிகழ்த்துக் கலை வடிவங்களை உள்ளடக்கிய பரந்த மரபாகும். பொம்மலாட்ட நிகழ்ச்சியில் தலாங் (dalang) கதைசொல்லல், பாத்திரக் குரல்கள், நேரக் கட்டுப்பாடு, இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் பார்வையாளர்களுடனான தொடர்பு ஆகியவற்றின் மூலம் நிகழ்ச்சியை வழிநடத்துகிறார். கமேலான் (gamelan) என்பது ஒருங்கிணைந்து இசைக்கப்படும் பல இசைக்குழு மரபுகளைக் குறிக்கிறது; அவற்றில் குறிப்பாக மணிகள் மற்றும் உலோக இசைக்கருவிகள் இடம்பெறும். ஜாவா, பாலி போன்ற பிராந்தியங்களுக்கு இடையே இசை அமைப்புகளும் நிகழ்த்தும் பாணிகளும் வேறுபடுகின்றன. நடனம், நாடகம், முகமூடிகள், செதுக்கல், கட்டிடக்கலை ஆகியவை மேடை அல்லது காட்சியகங்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் சடங்குகளுக்கும் உரியவையாக இருக்கலாம். அவற்றின் பொருள் யார் நிகழ்த்துகிறார்கள், எங்கு, எந்த நோக்கத்திற்காக என்பதையும் சார்ந்தது. இஸ்லாமிய, இந்து, புத்த, கிறிஸ்தவ, பழங்குடி, அரசவைக், கிராமிய, மக்கள் பண்பாட்டு தாக்கங்கள் அனைத்தும் கலை வெளிப்பாட்டை வடிவமைத்துள்ளன. கலைஞர்கள் பல மரபுகளை எதிர்மறைகளாகக் கருதாமல் ஒன்றிணைக்கலாம். நவீன, சமகாலக் கலைஞர்கள் ஓவியம், நிறுவல் கலை, புகைப்படம், காமிக்ஸ், வடிவமைப்பு, திரைப்படம், டிஜிட்டல் ஊடகம், தெருக்கலை ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துகின்றனர். அவர்களின் படைப்புகள் அடையாளம், சூழல், அரசியல், நகர வாழ்க்கை, நினைவு அல்லது அன்றாட நகைச்சுவையை ஆராயலாம். கலையும் ஒரு தொழில்தான். படைப்பாளர்கள், கலைஞர்கள், ஆசிரியர்கள், தொழில்நுட்பப் பணியாளர்கள், விற்பனையாளர்கள், பண்பாட்டு அமைப்புகள் ஆகியோருக்கு நியாயமான ஊதியம், உரிய அங்கீகாரம், பயிற்சி, பார்வையாளர்களை அடையும் வாய்ப்பு ஆகியவை தேவை. சில வடிவமைப்புகள், பொருட்கள், நிகழ்த்தல்கள் புனிதமானவையாகவோ, கட்டுப்பாடுகளுக்கு உட்பட்டவையாகவோ, சமூகத்தின் பொருளில் உரிமையுடையவையாகவோ இருக்கலாம். அவற்றைப் பின்பற்றுவதற்கு, அணிவதற்கு, பதிவு செய்வதற்கு அல்லது விற்பதற்கு முன் அனுமதியும் சூழல் புரிதலும் அவசியம்.
இந்தோனேசியாவில் கலை
இந்தோனேசியக் கலையில் நிகழ்த்துக் கலை, துணிநெய்தல், செதுக்கல், ஓவியம், இசை, கட்டிடக்கலை, திரைப்படம் உள்ளிட்ட பல வடிவங்கள் உள்ளன. நாடு முழுவதும் கலை அழகுணர்வு, வழிபாடு, சடங்கு, கதைசொல்லல், கல்வி, வாழ்வாதாரம், சமூக விமர்சனம் ஆகியவற்றுக்குப் பயன்படலாம். உள்ளூர் மரபுகளும் நவீனப் பரிசோதனைகளும் பல இடங்களில் இணைந்து காணப்படுகின்றன.
VivAVia can make mistakes. Check important information.

