Perniagaan di Indonesia

Perniagaan lazimnya disebut usaha, manakala perusahaan biasanya bermaksud kegiatan usaha atau syarikat yang tersusun. Perniagaan di Indonesia merangkumi kegiatan individu, perusahaan keluarga, perkongsian, koperasi, syarikat liabiliti terhad dan perusahaan milik negara. UMKM bermaksud perusahaan mikro, kecil dan sederhana. Perniagaan ini penting bagi perdagangan tempatan, makanan, perkhidmatan, kraf, pertanian, pengangkutan dan perdagangan dalam talian. PT ialah syarikat liabiliti terhad yang mempunyai identiti undang-undang berasingan daripada pemiliknya. Bentuk lain termasuk firma, perkongsian komanditer yang lazim disebut CV dan koperasi yang disebut koperasi. Setiap bentuk mempunyai struktur dan tujuan yang berbeza. Pemilihan bentuk perniagaan mempengaruhi pemilikan, tanggungjawab terhadap hutang, pembuatan keputusan, pelaburan, pentadbiran dan kesinambungan. Kegiatan kecil tidak patut meniru struktur yang rumit tanpa memahami tanggungan tambahannya. Pendaftaran perniagaan dan pelesenan berasaskan risiko lazimnya diuruskan melalui sistem Online Single Submission, yang dikenali sebagai OSS. Permit yang diperlukan bergantung pada kegiatan sebenar, lokasi, skala dan tahap risiko. Perniagaan juga memerlukan pentadbiran cukai, pembukuan, kontrak dan rekod pembayaran yang sesuai. Wang peribadi dan perniagaan hendaklah diasingkan walaupun pemiliknya bekerja seorang diri. Mengambil pekerja mewujudkan tanggungjawab majikan berkaitan perjanjian, upah, keadaan kerja, keselamatan dan perlindungan sosial yang berkenaan. Menggunakan label tidak formal tidak menghapuskan tanggungjawab apabila aturan sebenar merupakan hubungan pekerjaan. Indonesia menawarkan pasaran yang besar dan pelbagai, saluran jualan digital, rangkaian bekalan tempatan dan banyak keperluan perkhidmatan yang belum dipenuhi. Cabarannya termasuk perbezaan wilayah, logistik, aliran tunai, persaingan, tanggungjawab pentadbiran dan sekatan pemilikan bagi sesetengah penyertaan asing.