Pagawéan di Indonesia

Pagawéan di Indonesia ilaharna disebut hubungan kerja, nyaéta hubungan gawé. Unsur dasarna nyaéta hiji jalma ngalakukeun pagawéan, narima upah ti dunungan, sarta meunang parentah anu patali jeung pagawéan éta. Perjangjian gawé disebut perjanjian kerja. Biasana eusina ngaran pihak-pihakna, jabatan, tempat gawé, upah, pancén, kaayaan gawé, jeung katerangan naha hubunganana boga wates waktu atawa henteu. PKWTT nyaéta singgetan anu ilahar dipaké pikeun pagawéan anu teu boga tanggal ahir nu geus ditangtukeun. Ieu dipaké pikeun hubungan gawé anu lumangsung terus, sarta bisa ngawengku masa percobaan awal lamun disatujuan kalawan bener. PKWT nyaéta singgetan anu ilahar dipaké pikeun pagawéan anu boga wates waktu. Ieu ditujukeun pikeun pagawéan anu luyu jeung jangka waktu kawates atawa dumasar kana réngséna pancén nu tangtu, lain pagawéan permanén sapopoé. Pagawé séjén bisa digawé ku susunan sapopoé, paruh waktu, alih daya, platform, leupas, atawa informal. Sebutanana wungkul henteu ngajelaskeun kaayaan hubungan anu sabenerna, ku kituna kontrol, pamayaran, pancén, jeung pola gawé anu nyata ogé penting. Pagawé ilaharna narima gajih ngaliwatan prosés panggajihan, sarta potongan atawa iuran bisa kacatet. BPJS Kesehatan patali jeung jaminan kaséhatan, sedengkeun BPJS Ketenagakerjaan ngawengku program jaminan sosial anu patali jeung pagawéan. Kahadiran, cuti, lembur, disiplin, évaluasi kinerja, jeung terminasi biasana nuturkeun prosedur tempat gawé sarta aturan pagawéan anu lumaku. Aturan koléktif atawa perjangjian gawé koléktif ogé bisa lumaku di tempat gawé anu boga organisasi pagawé. Pagawéan méré stabilitas, palatihan, jeung aksés kana panyalindungan di tempat gawé, tapi pagawé narima pangawasan jeung aturan organisasi. Catetan anu écés ngurangan pasulayan ngeunaan gajih, status, pancén, jeung ahirna hubungan gawé.