Makanan di Indonesia

Makanan Indonesia bukan satu jenis masakan sahaja. Pulau dan wilayah mempunyai ramuan, gaya memasak, rasa dan hidangan tersendiri yang dibentuk oleh sejarah tempatan, agama, pertanian dan perdagangan. Nasi, yang disebut nasi, ialah makanan ruji utama di banyak tempat, manakala mi, jagung, sagu dan tanaman akar juga penting. Tauhu dan tempe menyediakan protein berasaskan tumbuhan yang mudah didapati. Warung makan ialah kedai kecil tempatan yang menghidangkan makanan siap. Sesetengahnya mempamerkan hidangan untuk dipilih pelanggan, manakala yang lain memasak mengikut menu atau mengkhusus dalam satu hidangan. Sambal ialah kumpulan luas hidangan cili dan bukannya satu sos tetap. Ramuan dan tahap kepedasannya berbeza, maka orang yang mengelakkan makanan pedas patut bertanya sebelum menambahkannya. Banyak produk dan perniagaan menandakan makanan sebagai halal, iaitu dibenarkan di bawah peraturan Islam. Namun, perkara berkaitan khinzir, alkohol, diet vegetarian, alahan dan keperluan lain masih perlu dibincangkan dengan jelas kerana amalan dan dapur berbeza-beza. Makanan jalanan boleh murah dan menyatukan masyarakat, tetapi tahap kebersihannya berbeza-beza. Makanan panas yang baru dimasak, peralatan bersih, penjual yang sibuk dan air minuman yang selamat ialah petunjuk praktikal yang berguna. Orang mungkin makan menggunakan sudu dan garpu, penyepit atau tangan kanan yang bersih, bergantung pada hidangan. Tangan kanan lazimnya diutamakan ketika memberi, menerima atau makan tanpa peralatan. Makanan menawarkan cara mudah untuk memahami budaya tempatan dan menyokong perniagaan kecil. Bagi pendatang baharu, cabaran utamanya ialah ramuan yang tidak dikenali, tahap kepedasan yang tidak jelas, komunikasi tentang diet dan pengendalian makanan yang selamat.