இந்தோனேசியாவில் வாழ்க்கையின் கட்டங்கள்

இந்தோனேசியாவில் ஒருவரின் வாழ்க்கை பெரும்பாலும் விரிவான குடும்ப வட்டத்துக்குள் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. பெற்றோர், தாத்தா பாட்டி, உடன்பிறந்தோர், அத்தைகள், மாமாக்கள், பிற உறவினர்கள் ஆகியோர் பராமரிப்பு, ஆலோசனை, வளங்கள், பொறுப்புகள் ஆகியவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம். பிறப்பையும் இளம்பருவத்தின் தொடக்கத்தையும் பெயரிடுதல், நன்றிச் சடங்கு, ஆசீர்வாதம் அல்லது பாதுகாப்பு வழக்கங்கள் குறிக்கலாம். அவற்றின் வடிவம் மதம், இன மரபு, குடும்ப விருப்பம், உள்ளூர் அதத் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. குழந்தைப் பருவத்தில் வீட்டு வேலைப் பொறுப்புகள் படிப்படியாக அதிகரிப்பதுடன் பள்ளியும் விளையாட்டும் இடம்பெறும். பெரியவர்களை மதித்தல், ஒத்துழைப்பு, மத அல்லது ஒழுக்க நடத்தை, குடும்பப் பொறுப்பு ஆகியவற்றை குழந்தைகளுக்குப் பொதுவாகக் கற்பிக்கிறார்கள். இளம்வயது மதக்கல்வி, பட்டமளிப்பு, உடல் சார்ந்த சடங்குகள் அல்லது சமூக நிகழ்ச்சிகளால் குறிக்கப்படலாம். எல்லோருக்கும் பொதுவான ஒரே தேசிய வயது வந்தோர் சடங்கு இல்லை. இளம்வயதின் தொடக்கத்தில் மேல்படிப்பு, வேலை, இடம்பெயர்வு, துணைத் தேர்வு, பெற்றோருக்கு ஆதரவு ஆகியவை குறித்த முடிவுகள் எடுக்கப்படலாம். பலர் சிறிய சமூகங்களிலிருந்து நகரங்களுக்கோ பிற தீவுகளுக்கோ செல்கிறார்கள்; அதேவேளை சொந்த ஊருடனான நெருங்கிய தொடர்பையும் பேணுகிறார்கள். திருமணம் இரண்டு தனிநபர்களை மட்டுமல்ல, அவர்களது விரிவான குடும்பங்களையும் இணைக்கலாம். சிவில் சட்டத் தேவைகள், மத நடைமுறை, அதத் சடங்குகள், பரிசுகள், கொண்டாட்டங்கள் ஆகிய அனைத்தும் முக்கியமாக இருக்கலாம்; அவற்றின் சேர்க்கை பெரிதும் மாறுபடும். பெற்றோராதல் குழந்தைகளுக்கும் வயதான உறவினர்களுக்கும் உள்ள கடமைகளை அதிகரிக்கலாம். குடும்பத்தினர் வெவ்வேறு இடங்களில் வாழும்போது அல்லது வேலை செய்யும்போது, பராமரிப்பும் பணமும் தலைமுறைகளுக்கு இடையே பரிமாறப்படலாம். முதியவர்கள் ஆலோசகர்கள், பராமரிப்பாளர்கள், மதச் செயல்பாட்டில் பங்கேற்போர் அல்லது குடும்ப வரலாற்றின் பாதுகாவலர்கள் என மதிப்புக்குரிய பங்குகளை வகிக்கலாம். முதியோர் ஆதரவில் குடும்பங்கள் மையப் பங்கு வகித்தாலும், வீட்டு ஏற்பாடுகளும் தொழில்முறைச் சேவைகளும் வேறுபடுகின்றன. விவாகரத்து, திருமணமாகாமல் இருப்பது, மாற்றுத்திறன், குழந்தையின்மை, மறுமணம், பிற வாழ்க்கைப் பாதைகள் ஆகியவையும் இந்தோனேசியச் சமூகத்தின் நிஜமான பகுதிகள். அவற்றின் சமூக ஏற்றுக்கொள்ளல் மாறுபடும்; வயது அல்லது திருமண நிலையை மட்டும் வைத்து ஒருவரின் தேவைகளை ஊகிக்கக் கூடாது.