İran'da çıraklık eğitimi

İran'da çıraklık eğitimi, bazı ülkelerde görülen resmi ikili çıraklık modeliyle her zaman örtüşmez. Uygulamalı meslekler; teknik eğitim, eğitim merkezleri, işverenler, atölyeler ve deneyimli zanaatkârlar aracılığıyla öğrenilir. Teknik ve mesleki eğitim, Farsça fanni-o-herfei ifadesiyle anılır. Zanaatlar, hizmetler, teknoloji, ofis işleri ve kişisel hizmetler dahil birçok mesleki beceriyi kapsar. Bazı öğrenciler ortaöğretim sırasında mesleki alanlara yönelir. Diğerleri okuldan sonra, üniversitedeyken, işsiz oldukları sırada veya meslek değiştirirken beceri kurslarına katılır. Kārāmuzi genellikle staj veya işyerinde uygulamalı eğitim dönemini ifade eder. Mahārat-āmuzi daha geniş anlamda beceri öğrenimidir; bir kursta, atölyede veya işte gerçekleşebilir. Bir program; kuramsal dersler, gösterimler, gözetimli alıştırmalar, güvenlik kuralları ve uygulamalı değerlendirme içerebilir. Gerçek işyeri deneyiminin miktarı programlar arasında farklılık gösterir. Geleneksel zanaatlar ve küçük ölçekli işler doğrudan bir ostād'dan, yani usta veya çok deneyimli bir çalışandan da öğrenilebilir. Bu yol güçlü pratik beceriler kazandırabilir; ancak her zaman yaygın biçimde tanınan bir sertifika sağlamaz. Eğitim işe girişi kolaylaştırabilir, fakat tamamlanması iş garantisi vermez. İşverenler güvenilirliğe, iş örneklerine, iletişime, araç bilgisine ve fiili deneyime de değer verebilir. Bir meslek, işveren veya sonraki eğitim yolu resmi kanıt gerektiriyorsa belgenin tanınırlığı önemlidir. Öğrenciler katılım belgelerini, beceri sertifikalarını, okul diplomalarını ve işveren referanslarını birbirinden ayırmalıdır.