جرم در ایران

رسیدگی به جرم در ایران بر عهدهٔ پلیس ایران، مراجع قضایی و نهادهای مرتبط است. به پاسگاه پلیس محلی معمولاً «کلانتری» می‌گویند و ممکن است نخستین محل برای گزارش یک جرم عادی باشد. دزدی‌های کوچک ممکن است در جاهایی رخ دهند که مردم حواسشان پرت است، از جمله بازارها، محل‌های رفت‌وآمد و خیابان‌های شلوغ. نگه‌داشتن وسایل ارزشمند در نزدیکی خود، همراه داشتن فقط چیزهای لازم و جدا نگه‌داشتن پول از مدارک می‌تواند پیامدها را کاهش دهد. امنیت خانه و خودرو به عادت‌های معمول بستگی دارد. درها، پنجره‌ها، کلیدها، محل پارک، روشنایی و همسایه‌های مورد اعتماد اغلب از تجهیزات گران‌قیمت مهم‌ترند. کلاهبرداری ممکن است با هویت جعلی، دلال‌های غیررسمی، پرداخت‌ها، ملک، کار، کالاها یا وعدهٔ دسترسی ویژه همراه باشد. توافق‌های کتبی و بررسی مستقل از عجله، پنهان‌کاری یا اطمینان‌های شفاهی امن‌ترند. جرم سایبری می‌تواند شامل دزدیدن حساب، جعل هویت، پیوندهای مخرب، فریب در پرداخت و سوءاستفاده از تصاویر یا اطلاعات شخصی باشد. گذرواژه‌های قوی و منحصربه‌فرد، حفاظت بیشتر از حساب و بررسی دقیق درخواست‌ها خطر را کم می‌کند. آزار، تهدید، خشونت خانگی و خشونت جنسی را باید جدی گرفت. افراد آسیب‌دیده ممکن است به امنیت فوری جسمی، مراقبت پزشکی، نگهداری شواهد، راهنمایی حقوقی و حمایت یک فرد مورد اعتماد یا سازمان مناسب نیاز داشته باشند. اگر جرمی رخ داد، نخست به جای امن بروید و به آسیب‌دیدگان رسیدگی کنید. آنچه را رخ داده ثبت کنید، از پیام‌ها و رسیدها نگهداری کنید، شاهدان را یادداشت کنید و شواهدی را که ممکن است مهم باشند تغییر ندهید یا پاک نکنید. گزارش‌دهی و روندهای دادگاه به زبان فارسی و بر پایهٔ قوانین ایران انجام می‌شوند. اگر کسی زبان، اتهام‌ها، اسناد یا پیامدهای احتمالی را نمی‌فهمد، مترجم یا وکیل محلی واجد صلاحیت ممکن است اهمیت داشته باشد.