په ایران کې طبیعي پېښې

ایران د بېلابېلو طبیعي خطرونو له امله زیانمنېدلی شي، ځکه فعالې ګسل‌کرښې، لوړې غرنۍ سیمې، وچې سیمې، د سیندونو لویې حوزې او بېلابېل موسمي شرایط لري. تر ټولو اړوند خطر د ولایت، مېشت‌ځای، موسم او د ودانۍ د ډول له مخې توپیر کوي. زلزلې ښايي له ګټور مخکیني خبرداري پرته پیل شي. پیاوړې ودانۍ، د فرنیچر ټینګول، د لړزې پر مهال خوندي چلند او د ورپسې ساعتونو لپاره پلان د ساتنې اساسي برخې دي. سېلابونه د سختو ورښتونو وروسته رامنځته کېدای شي، ان په هغو ویالو او ټیټو سیمو کې چې وچې ښکاري. اوبه ښايي تر اټکل ډېرې ژورې او تېزې روانې وي؛ نو پر پښو یا موټر ترې تېرېدل خطرناک دي. په غرنیو سیمو کې درنه واوره، واورین ښویېدنې، د ځمکې ښوېدنې، د ډبرو لوېدل او له نورو ځایونو جلا پاتې کېدل پېښېدای شي. په دښتو او سویلي سیمو کې له سختې ګرمۍ، د اوبو له کمښت، دوړو او د خدمتونو ترمنځ له اوږدو واټنونو سره مخ کېدای شو. وچکالي یو ورو ناورین دی چې د اوبو رسونې، کرنې، معیشت او ایکوسیستمونو اغېزمنوي. کله چې ځمکه او بوټي ډېر وچ وي، د ځنګلونو اورونه او د دوړو توپانونه لا جدي کېدای شي. د ایران سرې میاشتې چې په فارسي کې د «جمعیت هلال احمر» (Jamiyat-e Helal-e Ahmar) یا «هلال احمر» (هلال احمر) په نوم یادېږي، د بشري مرستو او ژغورنې یوه لویه اداره ده. د اور وژنې خدمتونه، روغتیايي ژغورونکي، سیمه‌ییز چارواکي، رضاکاران، روغتونونه او د ټولنې شبکې هم مهم رول لري. له ناورین وروسته، زیانمنې ودانۍ، د ګازو لیک، مات برېښنايي مزي، ناامنه اوبه، بند سړکونه او ناسم معلومات نوي خطرونه جوړولای شي. خلک دې د سیمه‌ییزو باوري ادارو لارښوونې تعقیب کړي او تر ارزونې مخکې دې زیانمنو ودانیو ته نه ننوځي. کورنۍ باید وکولای شي د عادي خدمتونو له نشتوالي سره د یوې مودې لپاره خپلې لومړنۍ اړتیاوې پوره کړي. اوبه، خواړه، درمل، رڼا، د اړیکو وسایل، تودې یا د ساتنې جامې او د کورنۍ د بیا یوځای کېدو پلانونه د عملي چمتووالي بنسټ جوړوي.