انتخابات در ایران «انتخابات» (entekhabat) نامیده بوه. این انتخابات برای انتخاب چند مقام، نقش عمومی فراهم کَنه، اما در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی کار کَنه. شهروندان رئیس‌جمهور ره انتخاب بکنن که ریاست قوه مجریه ره داره. اگر هیچ نامزد ریاستجمهوری در دور اول میزان پشتیبانی لازم ره نگیرد، ممکنه دور دومی میان نامزدهای پیشتاز برگزار بوه. شهروندان اعضای مجلس، پارلمان ملی ایران، ره هم انتخاب بکنن. رقابت‌های پارلمانی بر اساس حوزههای انتخاباتی سازماندهی بوبن، پس رأی‌دهنده‌ها نمایندگانی مرتبط با منطقه‌های جغرافیایی و جامعه‌های مشخص ره انتخاب بکنن. مجلس خبرگان رهبری یک نهاد ملیِ انتخابی دیگر هسته. اعضایش فقیه هستن و این نهاد مسئولیت قانون اساسیِ انتخاب و نظارت بر رهبر را داره. انتخابات شوراهای شهر و روستا به اداره محلی مربوط هسته. این شوراها به موضوع‌های محلی تعریف‌شده می‌پردازن و در انتخاب و نظارت بر مدیریت شهری نقش دارن. کسانی که می‌خوان مقام انتخابی بگیرن باید ثبتنام بکنن و روند صلاحیت مربوط ره بگذرونن. در انتخابات عمده ملی، شورای نگهبان نقش محوری در بررسی نامزدها داره که تعداد کسانی که به برگه نهایی می‌رسن ره محدود کَنه. اداره انتخابات ثبتنام، کارزار، رأی‌دادن، شمارش، اعلام نتیجه و رسیدگی به اعتراض‌ها از راه رسمی ره دربرگیره. روش دقیق ممکنه با نوع انتخابات فرق بکنه، پس رأی‌دهنده‌ها و نامزدها باید دستورهای صادرشده برای همان رقابت ره دنبال بکنن. انتخابات ممکنه بر اولویت‌های قوه مجریه، بحث مجلس و اداره محلی اثر بذاره. از محدودیت‌هایش بررسی صلاحیت نامزدها، اختیار محدود مقامهای انتخابی و نقش قوی نهادهایی هسته که مردم مستقیماً انتخاب نَکَنه.
ایران‌دَ انتخابات
انتخابات ایران به شهروندان امکان می‌دِن رئیس‌جمهور، اعضای مجلس، اعضای مجلس خبرگان رهبری و شوراهای محلی ره انتخاب بکنن. نهادهای دولتی، به‌ویژه شورای نگهبان در انتخابات عمده ملی، صلاحیت نامزدها و روند انتخابات ره نظارت بکنن. پس رأی‌دادن اثر داره، اما در محدوده‌های سیاسی مشخص انجام بوه.
VivAVia can make mistakes. Check important information.