در ایران به انتخابات «انتخابات» (entekhabat) گفته می‌شود. انتخابات به مردم نقشی عمومی در گزینش چند مقام می‌دهد، اما در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی برگزار می‌شود. شهروندان رئیس‌جمهور را انتخاب میکنند؛ او ریاست قوه مجریه را بر عهده دارد. اگر هیچ نامزدی در دور نخست میزان حمایت لازم را به دست نیاورد، روند میتواند با دور دومی میان نامزدهای پیشتاز ادامه یابد. شهروندان همچنین نمایندگان مجلس را انتخاب میکنند؛ مجلس پارلمان ملی ایران است. انتخابات مجلس بر پایه حوزههای انتخاباتی برگزار می‌شود؛ بنابراین رأی‌دهندگان نمایندگانی را انتخاب میکنند که به مناطق جغرافیایی و جوامع مشخص پیوند دارند. مجلس خبرگان نیز نهادی ملی و انتخابی است. اعضای آن فقیه‌اند و این نهاد طبق قانون اساسی مسئول انتخاب و نظارت بر رهبر است. انتخابات شوراهای شهر و روستا به حکومت محلی مربوط است. این شوراها به امور محلی مشخص می‌پردازند و در گزینش و نظارت بر مدیریت شهرداری نقش دارند. افرادی که می‌خواهند برای مقام انتخابی نامزد شوند باید ثبتنام کنند و روند بررسی صلاحیت مربوط را بگذرانند. در انتخابات مهم ملی، شورای نگهبان نقشی مرکزی در بررسی نامزدها دارد و همین امر محدود میکند چه کسانی به برگه نهایی رأی راه یابند. اداره انتخابات شامل ثبتنام، تبلیغات، رأی‌گیری، شمارش، اعلام نتایج و رسیدگی به اعتراض‌ها از مسیرهای رسمی است. روند دقیق ممکن است از انتخاباتی به انتخابات دیگر فرق کند؛ بنابراین رأی‌دهندگان و نامزدها باید دستورالعمل همان انتخابات را رعایت کنند. انتخابات میتواند بر اولویت‌های قوه مجریه، بحث‌های مجلس و اداره محلی اثر بگذارد. محدودیتهای آن شامل بررسی صلاحیت نامزدها، اختیارات محدود مقامهای انتخابی و نقش قدرتمند نهادهایی است که عموم مردم مستقیماً انتخابشان نمی‌کنند.
انتخابات در ایران
انتخابات در ایران به شهروندان امکان می‌دهد رئیس‌جمهور، نمایندگان مجلس، اعضای مجلس خبرگان و شوراهای محلی را انتخاب کنند. صلاحیت نامزدها و روند انتخابات زیر نظارت نهادهای حکومتی، به‌ویژه شورای نگهبان در انتخابات ملی مهم، قرار دارد. بنابراین رأی‌دادن اهمیت دارد، اما در چارچوب محدودیتهای سیاسی مشخصی انجام می‌شود.
VivAVia can make mistakes. Check important information.