ایران ره کار

کار ره خیلی وقتا «استخدام» (estekhdam) و «قراردادِ کار» (gharardad-e kar) وازه‌ئونِ اوصیفی‌یه. رابطه ره قانونی ماهیت، کار چطور انجام بَبه وابسته‌یه، نه فقط اسمی که او ره دَنِن. توافقِ کار باید کارگر و کارفرما ره معرفی بَکَنه. همین‌طور باید وظیفه‌ئون، محلِ کار، روزِ شروع، مدت، ساعتِ کار، مزد، مزایا و شرایطِ تموم‌بَون ره شرح بَدِه. کار ممکنه بی‌پایان، مدت‌دار یا وابسته به یِ کارِ مشخص بَوشه. توافقِ مدت‌دار معمولاً جورِ دیگه‌ای تموم بَبه نسبت به رابطه‌ی ادامه‌دار؛ پس مدت باید روشن بَوشه. کارگر ممکنه مزدِ پایه به‌علاوه‌ی کمک‌هزینه‌ئون یا مزایایِ وابسته به کار بَگیرِه. باید کسورات ره بررسی بَکَنه و برای هر پرداخت مدرک نگه بَدارِه، نه این‌که فقط به توضیحِ شفاهی تکیه بَکَنه. کارِ رسمیِ واجدِ شرایط معمولاً به ثبت و پرداختِ سهمِ بیمه‌ی اجتماعی وابسته‌یه. کارگر باید بررسی بَکَنه که سابقه‌ی کار و پرداختِ ثبت‌شده با کارِ واقعی جور دربَیِه. مرخصی، وقتِ استراحت، ایمنیِ محلِ کار و حفاظت در برابرِ رفتارِ زیان‌آور، بخش‌هایی از رابطه‌ی کار اَنه. اجرایِ دقیقِ این موارد ممکنه با بخش، پیشه و نوعِ محلِ کار فرق بَکَنه. تموم‌کردنِ کار ممکنه با استعفا، تموم‌شدنِ مدتِ ثابت، به‌پایان‌رسیدنِ وظیفه، اخراج، بازنشستگی یا توافقِ دو طرف بَبه. اخطارِ کتبی و حسابِ نهایی کمک دَنِن از اختلاف سرِ مزدِ پرداخت‌نشده، حق‌های استفاده‌نشده یا اموالِ پس‌داده‌نشده جلوگیری بَبه. استخدامِ بخشِ عمومی و بعضی پیشه‌ئونِ تنظیم‌شده ممکنه روندهایِ جداگانه‌ی جذب یا احرازِ صلاحیت داشته بَوشِن. کارگرِ خارجی پیش از شروعِ کار باید ضوابطِ مهاجرت و مجوزِ کار ره هم رعایت بَکَنه.