Birinc û nan li Îranê xwarinên bingehîn ên girîng in. Di firinên cîrantiyê de gelek cure nanên tenik hene; birinca bi baldarî pijandî jî gelek caran di xwarinên malbatê û cejnan de tê pêşkêşkirin. Birinca sade ya pijandî (chelow) bi gelemperî bi kebab an xwarineke şil tê xwarin. Birinca bi malzemeyên din tevlihevkirî an qatkirî (polo) bi gihayên biharatê, fasûlye, goşt, fêkî an sebze tê çêkirin. Cureyek xwarina şil a hêdî pijandî (khoresh) bi birincê re tê pêşkêşkirin. Di cureyên naskirî de goşt an sebze bi gihayên biharatê, dexl û tov, gwîzan an tamên fêkiyên tirş re tên tevlihevkirin. Şorbek stûr (ash) dikare gihayên biharatê, nûdil, fasûlye an serşîr dihewîne. Şorbeyên hêsan, xwarinên fasûlyeyî, hêk, mast, penîr û gihayên teze jî beşek ji pijandina rojane ya malê ne. Qata qerimî ya binê qazana birincê (tahdig) ji ber tekstûra wê hêja ye û gelek caran wekî beşeke taybet a xwarinê tê parvekirin. Çay beşeke navendî ya mêvanperweriyê ye; mêvandar dikarin fêkî, gwîz, şîraniyan an xwarineke tevahî jî pêşkêş bikin. Adeteke civakî ya pêşniyar û redkirina edebî (taarof) dikare bibe sedem ku mêvan carek an du caran pêşniyarê red bike berî ku qebûl bike, lê divê tercîh û hewcedariyên parêzê dîsa zelal bêne gotin. Xwarinên ku bi eşkere tên firotin bi gelemperî li gorî rêzikên xwarinê yên îslamî ne; goştê beraz û vexwarinên alkolî beşek ji xizmeta xwarinê ya qanûnî ya asayî nînin. Lê parêzên kesane û asta pabendbûna olî diguhezin. Xwarina herêmî ya Îranê pirreng e û ji aliyê avhewa, çandinî û civakên herêmî ve hatiye şekildan. Herêmên bakur, başûr, navendî û sînorî ji masî, gihayên biharatê, biharat, fêkî, dexl û tov û rêbazên pijandinê yên cuda sûd werdigirin.
Xwarin li Îranê
Xwarina li Îranê li ser bingeha birinc, nan, sebze, gihayên biharatê, dexl û tov, hilberên şîr û goşt e. Xwarina farisî xwarinên birincî, xwarinên şil, şorbe, kebab û kevneşopiyên herêmî yên bihêz dihewîne. Xwarinên hevpar di mêvanperwerî û jiyana malbatê de jî girîng in.
VivAVia can make mistakes. Check important information.