بیمه در ایران

بیمه در برابر پرداخت حق‌بیمه یا سهم مقرر، خطرهای مالی مشخص را به بیمه‌گر منتقل می‌کند. بیمه از آسیب جلوگیری نمی‌کند و هزینه هر زیانی را نمی‌پردازد. در ایران ترتیبات بیمه اجتماعی با اشتغال، بازنشستگی، ازکارافتادگی و برخی مزایای درمانی یا خانوادگی پیوند دارند. سازمان تأمین اجتماعی نهاد مهمی برای کارگران تحت پوشش است؛ گروه‌های دیگر ممکن است عضو طرح‌های عمومی دیگری باشند. پوشش درمانی می‌تواند شامل طرح پایه عمومی یا مرتبط با اشتغال و بیمه تکمیلی اختیاری باشد. ارزش عملی آن به خدمات تحت پوشش، ارائه‌دهندگان مورد تأیید، قواعد انتظار، موارد استثنا و سهم هزینه بیمه‌شده بستگی دارد. بیمه شخص ثالث خودرو یکی از حمایت‌های اجباری اصلی برای استفاده از خودرو در ایران است. این بیمه عمدتاً خسارت‌های تحت پوشش به دیگران را جبران می‌کند، درحالی‌که بیمه بدنه جداگانه ممکن است خودروِ بیمه‌شده را در برابر خسارت‌های مشخص حمایت کند. بیمه‌گران خصوصی برای دارایی، آتش‌سوزی، مسئولیت، حوادث، خطرهای مرتبط با زندگی، سفر، بار، مهندسی و نیازهای کسب‌وکار نیز محصولات عرضه می‌کنند. بیمه مرکزی ایران که «بیمه مرکزی» هم نامیده می‌شود، بر بخش بیمه نظارت دارد. سند بیمه‌نامه شخص یا دارایی بیمه‌شده، دوره پوشش، خطرهای تحت پوشش، سقف‌ها، استثناها، حق‌بیمه، وظایف و روند درخواست خسارت را مشخص می‌کند. آگهی یا توضیح شفاهی فروشنده جای متن مکتوب بیمه‌نامه را نمی‌گیرد. هنگام وقوع خسارت، بیمه‌شده باید افراد را از خطر فوری دور کند، در صورت امکانِ امن از خسارت بیشتر جلوگیری کند، نهادهای مربوط را آگاه سازد، مدارک را حفظ کند و هرچه زودتر با بیمه‌گر تماس بگیرد. اطلاعات نادرست یا ناقص می‌تواند به درخواست خسارت آسیب برساند. برنامه‌ریزی مفید برای بیمه با شناخت بزرگ‌ترین زیان‌هایی آغاز می‌شود که خانوار یا کسب‌وکار به‌تنهایی به‌راحتی از پس پرداختشان برنمی‌آید. سپس باید پس از تغییر در کار، خانواده، سلامت، دارایی، خودرو یا فعالیت کسب‌وکار، پوشش را بازبینی کرد.