فارسی، که معمولاً فارسی نام بَبرن، ملی اداره‌ئون، بیشتر آموزش و ایران عمومی گپ‌زَئِنِ اصلی زَوونیه. واسه‌همین فارسی یادگرتن مدرسه، کار، مدرکون و روزمره مستقل زندگیِ واسی مخصوصاً فایده‌یه. ایران چند زَوونی‌یه. بزرگ و کوچیک جامعه‌ئون آذری ترکی، جوراجور کردی، عربی، لری، گیلکی، مازندرانی، بلوچی، ترکمنی، ارمنی، آشوری و دگه زَوونون کار بَبرن. آدم شاید خونه‌یا یه زَوون، مدرسه یا کار‌یا دله فارسی و همسایه یا خویشاوندونِ قدری دگه زَوون کار بَبره. زَوونی هویت و راست‌راستی بلدبودن همیشه یکی نَبن. گفته فارسی و رسمی نِوِشته فارسی واژه، تلفظ و جمله‌سازی‌یا سر فرق دارن. تازه‌کار روزمره گپ لازم دارنه، ولی رسمی پیغامون خوندن نِوِشته شکل آشنایی بخایه. فارسی، راست به چپ عربی‌خطِ وابسته‌یه و چند حرف فارسی‌یا واسی ویژه داره. کوتاه واکه‌ئون اغلب نِوِشته نَبن، واسه‌همین واژه‌ئون یادگرتن و چندباره دیدن خوندن ره بهتر کانن. منطقهای زَوونون خونواده زندگی، فرهنگ، اعتماد و محلی وابستگی‌یا واسی مهم‌ان. اونا نِوِشته رسم، آموزشی وسیله و رسمی نهادون‌یا کاربَرد فرق کانه. خارجی زَوونون مدرسه، دانشگاه، خصوصی موسسه، آموزگار، رسانه و خودآموزش‌یا قدری یاد بَگیرن. انگلیسی رایج انتخاب بَبه، ولی آموزشی کیفیت و واقعی گپ‌زَئِن فرصت فرق کانن. زَوون یادگرتن وخت بهتر بَبه که درس معنی‌دار کاربَردِ قدری جفت بَبه. گوش‌دادن، گپ‌زَئِن، خوندن و نِوِشتن ره جداجدا تمرین بَکون، چون یه مهارت‌یا پیشرفت خودبه‌خود دگه مهارتونِ پیشرفت جور نَکانه.
ایرانِ دله زَوونون
ایرانِ زَوونون، فارسی ره به عنوان اصلی رسمی و آموزشی زَوون و خیلی منطقهای و جامعه‌گی زَوونون ره شامل کانن. آذری ترکی، جوراجور کردی، عربی، لری، گیلکی، مازندرانی، بلوچی، ترکمنی، ارمنی، آشوری و دگه زَوونون ایرانِ زَوونی زندگی‌یا بخشی‌ان. زَوون کاربَرد منطقه، خونواده، مدرسه و کارِ جا تغییر بَکانه.
VivAVia can make mistakes. Check important information.