فارسی که معمولاً فارسی گِنه، ایران ملی اداره، بیشتر آموزش و عمومی ارتباط بخش بزرگی دِ اصلی زبان هسته. برای همین فارسی یادگرفتن مدرسه، کار، سندها و روزانه استقلال برای ویژه فایده دَره. ایران چندزبانی هسته. بزرگ و کوچیک‌تر جامعه‌ها ترکی آذربایجانی، کوردی گونهها، عربی، لری، گیلکی، مازرونی، بلوچی، ترکمنی، ارمنی، آسوری و دگه زبانها ره کار زَنن. آدمی ممکنه خانه دِ یِک زبان، مدرسه یا کار دِ فارسی و همسایه یا خویشاوندان دِ دگه زبان گپ بَزنه. زبانی هویت و واقعی توانایی همیشه یِک‌جور نَیِن. گپ‌زده فارسی و رسمی نوشته فارسی واژگان، تلفظ و جمله‌سازی دِ فرق دارِن. تازه‌آموز روزانه گفتگو لازم دَره، ولی رسمی پیام خواندن نوشتاری شکلِش ره آشنایی لازم دَره. فارسی عربی خطِجه وابسته راست‌به‌چپ خط ره کار زَنه و چند مخصوص فارسی حرف دَره. کوتاه واکه‌ها زیاد وقت نوشته نَوَشن؛ واژه‌دانستن و پی‌درپی دیدن خواندن ره بهتر کِنه. منطقهگی زبانها خانواده زندگی، فرهنگ، اعتماد و محلی وابستگی لپاره مهم هَستن. اونا نوشته سنت، آموزشی منبع و رسمی اداره‌وری دِ کاربست فرق دارِن. خارجی زبانها مدرسه، دانشگاه، خصوصی آموزشگاه، آموزگار، رسانه و خودآموزی جه یاد بَگیرن. انگلیسی یادگیری معمول انتخاب هسته، ولی درس کیفیت و واقعی گفتگو فرصت فرق کِنه. زبان‌یادگرفتن وقتی بهتر هسته که درس معنی‌دار کاربستِش ره همدوش بَواشه. گوش‌دادن، گپ‌زدن، خواندن و نوشتن هر یِک ره جداگانه تمرین کِنّه، چون یِک مهارتِش پیشرفت خودبه‌خود دگه‌ها ره پیشرفت نَدِنه.
ایران دِ زبانها
ایران دِ زبانها فارسی، کشورِ اصلی رسمی و آموزشی زبانی، و خیلی منطقهگی و اجتماعی زبانها ره دَرن. ترکی آذربایجانی، کوردی گونهها، عربی، لری، گیلکی، مازرونی، بلوچی، ترکمنی، ارمنی، آسوری و دگه زبانها ایران زبانی زندگی ره جور کِنن. زبان کاربست منطقه، خانواده، مدرسه و کارجا مطابق عوض بَواشه.
VivAVia can make mistakes. Check important information.