واژهٔ فارسی طبیعت برای «طبیعت» به کار میرود و به شکل طبیعت نوشته میشود. در ایران، طبیعت در فاصلههای کوتاه و بلند بسیار تغییر میکند، زیرا بلندی زمین، بارندگی، دما، خاک و دسترسی به آب بسیار نابرابر است. کوههای البرز در جنوب دریای کاسپین سربرافراشتهاند و رشتهکوه زاگرس در سراسر غرب و جنوبغرب ایران امتداد دارد. کوهستانها برف و باران را گرد میآورند، رودها و چشمهها را تغذیه میکنند، چراگاههای تابستانی فراهم میآورند و در ارتفاعهای گوناگون زیستگاه ایجاد میکنند. منطقهٔ شمالی کاسپین دارای دامنههای مرطوب و جنگلهای پهنبرگ گستردهای است که اغلب جنگلهای هیرکانی نامیده میشوند. این چشماندازهای سبز با فلات خشکتر تفاوت چشمگیری دارند و برای خاک، آب، حیات وحش، کشاورزی و تفریح اهمیت دارند. بخشهای مرکزی و شرقی ایران پهنههای خشک گستردهای را دربرمیگیرند، از جمله دشت کویر و دشت لوت. بیابانها زیستبومهایی زنده با گیاهان و جانوران سازگارشدهاند، اما گرما، دوری راه، نمک، زمین سست و کمبود آب میتوانند سفر را خطرناک کنند. ایران همچنین استپ، نیمهبیابان، درههای رودخانهای، دریاچهها، مردابها و تالابهای فصلی دارد. تالابها برای پرندگان بومی و مهاجر زیستگاه فراهم میکنند، آب را ذخیره یا پالایش میکنند و از جوامع نزدیک پشتیبانی میکنند؛ بااینحال، هنگام خشکسالی و کاهش آب بر اثر مصرف، ممکن است کوچک شوند. ساحل کاسپین در شمال با سواحل خلیج فارس و دریای عمان در جنوب تفاوت دارد. سامانههای طبیعی جنوب شامل دشتهای ساحلی گرم، پهنههای جزرومدی، حرا در جاهای مناسب، جزیرهها، جوامع مرجانی و زیستگاههای دریایی است. حیات وحش ایران شامل پستانداران بزرگ، جانوران کوهستانی و بیابانی، پرندگان، خزندگان و گیاهان فراوان است. برخی گونهها به زیستگاههای گسترده و پیوسته و محلهای آرام برای زادآوری نیاز دارند؛ ازاینرو فشار شکار، جادهها، آلودگی و تکهتکهشدن زیستگاه نگرانیهای جدیاند. مناطق حفاظتشده هدفها و سطح محدودیتهای متفاوتی دارند؛ از جمله پارکهای ملی، پناهگاههای حیات وحش، مناطق حفاظتشده و آثار طبیعی. بازدیدکنندگان باید مقررات دسترسی محلی را بررسی کنند، زیرا جایی که خالی به نظر میرسد ممکن است همچنان از نظر بومشناختی حساس یا ورود به آن محدود باشد. طبیعت خوراک، آب، سایه، حفاظت از خاک، گردشگری، یادگیری، زیبایی و معنای فرهنگی فراهم میکند. محدودیتهای آن واقعیاند، زیرا پوشش گیاهی آسیبدیدهٔ مناطق خشک، آب آلوده، حیات وحش آشفته و خاک فرسوده ممکن است برای احیا به سالهای بسیار نیاز داشته باشند.
طبیعت در ایران
طبیعت ایران کوههای برفی، بیابانهای خشک، جنگلهای بلوط و کاسپین، استپها، تالابها، جزیرهها و دو خط ساحلی بسیار متفاوت را دربرمیگیرد. این چشماندازها از گیاهان خاص، جانوران وحشی، سنتهای کشاورزی و زندگی در فضای باز پشتیبانی میکنند. بسیاری از نواحی طبیعی شکنندهاند، زیرا آب، خاک، پوشش گیاهی و حیات وحش پس از آسیب بهکندی احیا میشوند.
VivAVia can make mistakes. Check important information.

