Heywanên malê li Îranê

Li Îranê pisîk, kûçik, çûk, masî û memikdarên biçûk wek heywanên heval tên xwedîkirin. Xwedîkirina heywanan di hin civakan de xuya ye, lê dibe ku li gorî malbat, tax û saziyê cuda were nirxandin. Klinîkên veterînerî muayene, derzîlêdan, dermankirin, neştergerî û carinan paqijkirin an mayîna heywanan peyda dikin. Xizmetên pispor û acîl zêdetir li deverên bajarî yên mezin kom dibin. Peymanên kirêkirinê û adetên avahiyan dikarin bandorê li pejirandina heywanekî bikin. Destûrê ji xwediyê xanî bistîne û deng, deriyên hevpar, asansor, cîran û derketina derve li ber çavan bigire. Birêvebirina kûçikan li giştî dikare ji aliyê civakî ve hestiyar be û di hin cihan de were sînorkirin. Xwedî divê şertên herêmî piştrast bikin, ne ku texmîn bikin park, taksî an karsazî heywanan qebûl dikin. Xwarina heywanan, qîma, qefesên veguhastinê, girêdanên stûyê û amûrên bingehîn li firotgehên heywanan, klinîkên veterînerî û firotgehên din tên firotin. Dibe ku hilberên îthal an pispor bi domdarî peyda nebin; divê alternatîfên guncaw bi veterînerî re werin nîqaşkirin. Germayî, şertên hişk, zivistanên sar, trafîk, parazît û qirêjiya hewayê dikarin bandorê li heywanan bikin. Demên ewle yên werzîş û xeteran bi giranî li gorî herêm û demsalê diguherin. Barkirina heywanekî bo an ji Îranê pêdivî bi amadekariya pêşwext heye. Nasname, belgeyên tenduristiyê, derzîlêdan, rêzikên veguhastinê û şertên cihê kuçkirinê divê li gorî rêwîtiya taybet bin. Xwedîtiya berpirsiyar tê vê wateyê ku pêşî ji reviya heywanê bigire, deng kontrol bike, qirêjiya heywanê paqij bike û di dema rêwîtiyê de lênêrînê rêk bixe. Nexşeyeke acîlê ya nivîskî bi taybetî li cihên ku xizmetên heywanan kêm in girîng e.