Têkiliya evînî li Îranê

Têkiliya evînî bi farsî dikare wekî rabeteh-ye asheghaneh bê gotin. Li Îranê têkilî ji hevjiyana hestyar a nefermî heta hevdîtina rêkûpêk a ku armanca wê zewac e diguhere. Cot dikarin bi navbeynkariya heval, xizm, perwerde, kar an jiyana civakî ya rojane hev bibînin. Hin kes hevjiyana xwe bi serbixwe hilbijêrin, hinên din jî ji destpêkê ve tevlêbûna malbatê dixwazin an hêvî dikin. Xastegarî pêvajoyeke kevneşopî ya hevdîtin an pêşniyara ji bo zewacê ye ku di wê de cotê pêşerojê û gelek caran malbatên wan jî beşdar in. Şêwaza wê diguhere; beşdarbûna hevdîtinekê mafê hilbijartina azad ji tu kesî nagire. Pejirandina malbatê dikare ji aliyê hestyarî, civakî an pratîkî ve girîng be. Lê giraniya ku kes dide nêrîna malbatê di nav kes û malbatan de pir cuda ye. Hêvîkirina eşkere ya evînê û têkiliya di navbera jin û mêran de dikare ji hin civakên din sînordartir be. Cot dema biryarê didin ku li ku derê û çawa hev bibînin, bi gelemperî nepenî, navûdeng, agahdariya malbatê û cihê hevdîtinê dihesibînin. Hevkarên cidî bi gelemperî hewce ne ku nirx, ol, perwerde, kar, xanî, zarok, pere, lênêrîn û sînorên malbatê nîqaş bikin. Dema her du kes li ser zewacê hêviyên cuda hene, nîqaşa zelal bi taybetî girîng e. Razîbûn divê bi dilxwazî be û domdar bimîne. Evîn, tevlêbûna malbatê, diyarî, nişan an razîbûna berê tu mafekî ji bo kontrolkirin, tehdîd, şopandin an zordariya hevjiyanê nade. Têkiliyên evînî dikarin hevaltî, pêşketin û planên hevpar peyda bikin, lê veşartîbûn an zexta derveyî dikare stresê bîne. Dema têkiliyê bandorê li ewlehî, xanî, darayî an têkiliyên malbatê dike, piştgiriya kesên pêbawer û biryarên hişmend girîng in.