عراقِ دَ ورود

عراق ره سفر بوکونستن پیش، مسافرِ قصد و هدفِ مناسب پاسپورت و ورودِ اجازه لازم دارنه. ورودِ اجازه و موندنِ اجازه هم‌پیوندن، اما همیشه یک‌جور موضوع نین. فرودگاه یا زمینی مرزِ دَ، مأموران سفرمدارک ره وارسی کنن و مقصد یا سفرِ دلیل بپرستن. همه مهرها، رسیدها و ورودکاغذها ره نگه دارین. فدرال عراقی اداره‌ها و کردستانِ منطقه اداره‌ها شاید جداگونه اداری روندها ره کار ببرن. یک حوزه‌ دَ داده اجازه ره نباید خودکار فرض بوکونین که عراقِ همه جای ره پوشونه. ورودِ پس، بعضی مسافران مهاجرت، اقامت، کار، تحصیل، حامی، یا نشانی‌ کارورزی لازم دارنه. مسئول اداره شخصی وضعیت و موندنِ قصد ره وابسته‌یه. ترمینال یا مرزِ منطقه ره ترک بوکونستن پیش، مطمئن ادامه‌ سفر جور بوکونین. فرودگاه تاکسی، هتل انتقال، میزبان یا مطمئن راننده معمولاً خودسرانه سفر ره اداره بوکونستنِ نسبت ساده‌تره. محلی موبایلِ ارتباط نقشه، ترجمه و میزبانانِ تماس ره خیلی ساده‌تر کونه. سیم‌کارت گرفتن معمولاً هویتی اطلاعات لازم دارنه و باید معتبر فروشنده دَ انجام بوه. جای موندنِ ارائه‌دهنده‌ها یا میزبانان شاید ثبت یا امنیتِ منظورِ خاطر پاسپورت اطلاعات بخوان. مسافران باید بفهمن چرا اطلاعات خواسته بوه و هر جا امکان داره اصلِ مدارک ره خودِ کنترل دَ نگه دارن. اولی روزها قانونی وضعیت، آشنایی با محل، پولِ دسترسی، سلامتی نیازها و اضطراری تماس‌ها ره تأیید بوکونستنِ خاطرن. شرایط ملیت و وضعیت ره وابسته‌یه، پس اقدام بوکونستن پیش رسمی تأیید مهمه.