حوادث و بلایا در عراق

خطر بلا در عراق بر حسب جغرافیا فرق می‌کند. مناطق رودخانه‌ای ممکن است با سیل روبه‌رو شوند، نواحی خشک ممکن است خشکسالی و توفان گردوغبار داشته باشند و مناطق شمالی یا شمال‌شرقی ممکن است اثرهای شدیدتری از زلزله ببینند. گرمای شدید خطری عملی و مهم است. می‌تواند باعث کم‌آبی و بیماری ناشی از گرما شود، خطر آتش‌سوزی را بالا ببرد و بر برق، آب، حمل‌ونقل و خدمات بهداشتی فشار وارد کند. باران سنگین ممکن است به‌سرعت خیابان‌ها و نواحی کم‌ارتفاع را سیل‌زده کند، چون زهکشی ممکن است محدود یا مسدود باشد. آبِ در حال حرکت می‌تواند جوی‌های باز، جاده‌های آسیب‌دیده، خطرهای برقی و آب آلوده را پنهان کند. توفان گردوغبار و شن می‌تواند دید را کم و نفس‌کشیدن را دشوار کند. این توفان‌ها ممکن است رفت‌وآمد جاده‌ای، هوانوردی، کار در فضای باز و زندگی روزمرهٔ افراد مبتلا به آسم یا بیماری‌های دیگر ریه را مختل کنند. خشکسالی به‌آرامی شکل می‌گیرد، اما می‌تواند بر آب آشامیدنی، کشاورزی، دام، تولید غذا و مهاجرت اثر بگذارد. کمبود آب ممکن است تنش میان خانواده‌ها، جوامع یا بخش‌های اقتصادی را نیز بیشتر کند. زلزله را نمی‌توان با اطمینان پیش‌بینی کرد. ساخت‌وساز امن‌تر، محکم‌کردن وسایل، تمرین اقدامات حفاظتی و بررسی محتاطانه پس از لرزش مفیدتر از تلاش برای حدس‌زدن زمان وقوع آن است. دفاع مدنی، خدمات بهداشتی، پلیس، مقام‌های محلی، نهادهای خدماتی، سازمان‌های امدادی و گروه‌های اجتماعی ممکن است همگی در پاسخ به بلا شرکت کنند. نقش‌هایشان ممکن است هم‌پوشانی داشته باشد و دسترسی به مناطق دورافتاده یا به‌شدت آسیب‌دیده کندتر باشد. برنامهٔ بلای خانواده باید حتی هنگام قطع برق و ضعف شبکهٔ تلفن همراه کار کند. آب، داروی ضروری، روشنایی، ارتباط، سرپناه امن و ترتیبات تخلیه بخش‌های پایهٔ آن هستند.