غذا و خوراک در عراق

وعده‌های غذایی عراقی معمولاً برنج یا نان را با خورش، گوشت کبابی، ماهی، سبزیجات، لوبیا یا عدس ترکیب می‌کنند. نان‌های تختی مانند خبز و صمون از خوراک‌های روزمره‌اند. مسگوف ماهی‌ای است که باز می‌شود، مزه‌دار می‌شود و نزدیک آتش می‌پزد؛ این غذا پیوند نزدیکی با بغداد و فرهنگ رودخانه‌ای دارد. قوزی غذای مجلسی بر پایه برنج و گوشت بره است که در مناطق مختلف به شکل‌های گوناگون تهیه می‌شود. دلمه عراقی از سبزیجات یا برگ‌های شکم‌پر تشکیل می‌شود که همراه با برنج، سبزی‌های معطر و اغلب گوشت پخته می‌شوند. کبه پوسته‌ای از غله یا سیب‌زمینی دارد که با مواد شور و مزه‌دار پر می‌شود و می‌توان آن را سرخ کرد، جوشاند یا در سوپ پخت. تشریب از تکه‌های نان تشکیل می‌شود که در آبگوشتی غلیظ همراه با گوشت یا سبزیجات خیس می‌خورند. خورش‌هایی که با برنج سرو می‌شوند نیز از غذاهای اصلی خانگی‌اند و دستورشان از خانه‌ای به خانه دیگر فرق می‌کند. چای نشانه مهمی از خوشامدگویی است و اغلب به شکل پررنگ و شیرین در استکان‌های کوچک سرو می‌شود. قهوه، نوشیدنی‌های میوه‌ای، نوشیدنی‌های ماستی، خرما و شیرینی نیز همراه دیدارهای اجتماعی‌اند. بیشتر مسلمانان به دنبال غذای حلال‌اند و از گوشت خوک و الکل پرهیز می‌کنند. مسیحیان و دیگر جوامع ممکن است از سنت‌های دیگری پیروی کنند و شیوه عمل افراد متفاوت است؛ بنابراین پرسیدن محترمانه بهتر از پیش‌داوری است. رمضان برای بسیاری از مسلمانان زمان وعده‌های غذایی را تغییر می‌دهد: روزها روزه می‌گیرند و پس از غروب با هم غذا می‌خورند. افرادی که روزه نیستند باید در حضور روزه‌داران ملاحظه کنند. بهداشت غذا به آب پاک، نگهداری مناسب، پخت کامل و زنجیره سرمای قابل‌اعتماد بستگی دارد. در هوای گرم، نگهداری دقیق در یخچال اهمیت ویژه‌ای دارد.