تاریخ عراق

بخش بزرگی از عراق امروزی میان یا در نزدیکی رودهای دجله و فرات قرار دارد. جوامع باستانی در این منطقه گسترده‌تر شهرها، نظام‌های کشاورزی، سنت‌های نوشتاری، قانون، تجارت، ادبیات و حکومت سازمان‌یافته را پرورش دادند. دولت‌های سومری، اکدی، بابلی و آشوری در دوره‌های مختلف قدرت گرفتند. آن‌ها یک ملت پیوسته نبودند، اما بقایای هرکدام بخش مهمی از میراث باستان‌شناختی عراق را تشکیل می‌دهند. این منطقه بعدتر زیر فرمان چند امپراتوری و قدرت حاکم قرار گرفت؛ از جمله فرمانروایی ایرانی، یونانی‌مآب، اشکانی و ساسانی. جوامع، زبان‌ها و ادیان با مهاجرت، تجارت و دگرگونی‌های سیاسی تغییر کردند. در سده هفتم، فرمانروایی مسلمانان به این منطقه گسترش یافت. شهرهایی مانند کوفه و بصره اهمیت پیدا کردند و بغداد بعدتر به مرکز برجسته خلافت عباسی، دانش، بازرگانی و فرهنگ تبدیل شد. پس از تضعیف قدرت عباسیان و فتح بغداد به‌دست مغولان، دودمان‌های گوناگونی بر این منطقه حکومت کردند. بخش بزرگی از سرزمین بعدتر جزئی از امپراتوری عثمانی شد، درحالی‌که الگوهای محلی قدرت همچنان اهمیت داشتند. دولت مدرن عراق پس از جنگ جهانی اول، زیر نفوذ بریتانیا و در قالب پادشاهی شکل گرفت. سپس جمهوری جای پادشاهی را گرفت و در پی آن کودتاها، حکومت اقتدارگرا، جنگ‌ها، تحریم‌ها، تهاجم، اشغال، گذار سیاسی و خشونت داخلی رخ داد. این رویدادها بر جوامع مختلف تأثیرهای متفاوت گذاشتند و خاطره‌های دردناک، آوارگی، نهادهای آسیب‌دیده و روایت‌های تاریخی رقیب بر جای گذاشتند. بنابراین گفت‌وگو درباره تاریخ معاصر ممکن است شخصی و از نظر سیاسی حساس باشد. تاریخ عراق زندگی روزمره، آموختن دانش، شعر، معماری، پژوهش مذهبی، کشاورزی، صنایع‌دستی، تجارت، اعتراض و نوزایی فرهنگی را نیز در بر می‌گیرد. موزه‌ها، ویرانه‌ها، آرشیوها، تاریخ شفاهی و خاطرات خانوادگی هرکدام تنها بخشی از کل را آشکار می‌کنند.