سیاست عراقِ دله

عراق یه فدرال پارلمانی جمهوری یه. قانون اساسی اختیارها ره بین قانون‌گذار، اجرایی و قضایی نهادها پخش کونه و هم فدرال حکومت ره و هم کردستان منطقه ره به‌رسمیت شناسه. ملی پارلمان، شورای نمایندگانِ عراق (Council of Representatives)، یه. این شورا فدرال قانون‌ها تصویب کونه، مهم عمومی تصمیم‌ها تأیید کونه، اجرایی دستگاه ره زیر نظر گیره و رئیس‌جمهور انتخاب هاکردن و حکومت جور هاکردن دله مرکزی نقش داره. رئیس‌جمهور کشورِ سر دانه، ولی نخست‌وزیر فدرال حکومت ره رهبری کونه و روزانه اجرایی اختیارهای بیشتر ره داره. وزیرها مالیه، آموزش، بهداشت، امنیت و عمومی خدمات مثل زمینه‌ها ره، قانونی مسئولیت خودشون دله، اداره کنن. حکومت جور هاکردن بیشتر وقت‌ها چند سیاسی گروه بین مذاکره لازم داره، چون یک گروه به‌ندرت پارلمان ره تنها کنترل کونه. ائتلاف‌ها حکومت امن‌طور کار هاکردن پیش، رهبری، سیاست‌ها، وزارتخانه‌ها و پارلمانی پشتیبانی سر توافق رسن. واژه «پست‌های اثرگذار ره سیاسی، قومی یا مذهبی گروه‌ها بین غیررسمی پخش هاکردن (muhasasa)» برای یه رسم سیاسی به‌کار رَوِه. این، ساده قانون اساسی فرمول نییه؛ طرفدارها و مخالف‌ها هم‌نظر نین که این کار مشارکت و دربرگیری ره حفظ کونه یا شایستگی و پاسخ‌گویی ره ضعیف کونه. عراق فدرال ساختار سیاسی دله خیلی مهمه. حکومت منطقه‌ای کردستان (Kurdistan Regional Government) خودش نهادها ره داره؛ این حکومت و فدرال مسئول‌ها بین اختیارها، عمومی پول، طبیعی منابع، امنیت یا اداره‌کردن سر اختلاف یا مذاکره دارن. استان‌ها و محلی مسئول‌ها ملی سیاست ره روزانه نیازها ره وصل کنن. جاده، آب، برق، مدرسه، بهداشت، کار و عمومی بودجه بیشتر وقت‌ها از رسمی سخنرانی‌ها قوی‌تر اثر دنه که مردم سیاسی رهبرها ره چطوری داوری کنن. شهروندها انتخابات، حزب‌ها، اتحادیه‌ها، حرفه‌ای انجمن‌ها، محلی سازمان‌ها، روزنامه‌نگاری، درخواست‌نامه‌ها، آرام تجمع و عمومی گفت‌وگو راه دله سیاست اثر بَدن. این راه‌ها اصلاح‌طلبی ره جا باز کونه، ولی رابطه‌سالاری، فساد، ضعیف نهادها، تهدید و سیاسی خشونت منصفانه مشارکت ره محدود کونه. هر عراقی سیاسی موضوع ره فهمستن واسه، مسئول نهاد، نوشته‌شده قاعده، سیاسی بازیگرها و عادی مردم سر اثر ره پیدا هاکون. این کار رسمی اختیار ره وعده‌ها، حزب‌جوری چانه‌زنی و عمومی نظر بین جدا کونه.