دین در عراق

اسلام دین بیشتر مردم عراق است. مسلمانان شیعه و سنی در بنیادهای اصلی اسلام مشترک‌اند، اما در برخی تاریخ‌ها، مراجع، آیین‌ها و سنت‌های اجتماعی تفاوت دارند. عراق مراکز مهم اسلامی و مکان‌های مقدس دارد. نجف و کربلا به‌ویژه در تشیع اهمیت دارند؛ مسجدها، مدرسه‌ها، زیارتگاه‌ها و مراکز تاریخی اهل سنت نیز در سراسر کشور یافت می‌شوند. جوامع مسیحی عراق چندین کلیسا و سنت را دربرمی‌گیرند و بسیاری از آن‌ها از زبان‌های عربی، سریانی یا زبان‌های آیینی دیگر استفاده می‌کنند. پیشینهٔ آن‌ها در این منطقه به چندین سده پیش می‌رسد. ایزدیان دینی متمایز و هویتی اجتماعی دارند که از نظر تاریخی در شمال عراق ریشه دارد. منداییان پیرو سنت دینی باستانی جداگانه‌ای هستند که در آن آب روان اهمیت آیینی ویژه‌ای دارد. هویت‌های دینی و اعتقادی دیگری نیز بخشی از تاریخ اجتماعی عراق بوده‌اند. اندازهٔ جوامع، محل زندگی، حضور عمومی و امنیت آن‌ها بر اثر مهاجرت، آزار و آوارگی تغییر کرده است. زندگی دینی می‌تواند شامل نماز روزانه، عبادت هفتگی، روزه، زیارت، صدقه، خوراک‌های آیینی، دسته‌های مذهبی، مطالعه و مراسم خانوادگی باشد. شکل هر عمل به دین، شاخه، محل و فرد بستگی دارد. تقویم دینی بر دیدارها، خوراک، الگوهای کاری، ترافیک و رفتار عمومی اثر می‌گذارد. رمضان، جشن‌های عید، عاشورا، اربعین، کریسمس، عید پاک و روزهای مقدس ویژهٔ هر جامعه معناها و آیین‌های متفاوت دارند. دین هم جنبهٔ شخصی دارد و هم عمومی. بعضی عراقی‌ها بسیار مقیدند، برخی کمتر مقید یا سکولارند و نباید باور کسی را از روی نام، پوشش، زادگاه یا برچسب اجتماعی حدس زد.