Ewlehî li Iraqê

Li Iraqê rewşa ewlehiyê yekreng nîne. Şert dikarin di navbera Bexdayê, parêzgehên başûrê, Herêma Kurdistanê, deverên sînorî û navçeyên dûr de cûda bin; ji ber vê yekê zanîna herêmî girîng e. Polîsên Iraqê, polîsên trafîkê, hêzên ewlehiyê û desthilatdarên herêmî beşên cihê yên ewlehîya giştî bi rê ve dibin. Parastina Sivîl bersiva agir, bûyerên avahiyan û rewşên din ên acîl dide; nexweşxane û xizmetên ambûlansê jî alîkariya bijîşkî peyda dikin. Kontrolgehên ewlehiyê li gelek rêyan û nêzî avahiyên girîng tiştekî asayî ne. Divê rêwî hêdî bibin, nasnameyên xwe di cihê gihîştinê de bihêlin, nîşanan bişopînin û bêyî wêneyê cihên ewlehiyê kişandin, bi aramî bersiva pirsan bidin. Di nav metirsiyên rojane yên gelemperî de trafîka dijwar, tevgera neewle ya li ser rê, agir, binesaziya zirardar, germahiya zêde û aloziyên nişka herêmî hene. Xetereyên girêdayî şer jî dibe ku li hin deveran bimînin, nemaze li cihên ku amûrên teqemenî yên nepatîkî an cihên leşkerî yên terkkirî hene. Têkiliyên malbatî û civakî li Iraqê roleke girîng dilîzin. Niştecih bi gelemperî ji xizm, cîran, kardêr û serokên civakê derbarê girtina rêyan, aloziyên herêmî, pirsgirêkên hewayê an qutbûna xizmetan de agahdar dibin. Divê planeke bingehîn a ewlehiyê ragihandin, veguhastin, hewcedariyên bijîşkî û cihê hevdîtinê bigire. Her wiha divê têkildarê herêmî yê pêbawer û rêyekî din ê ewle jî diyar bike. Mêvan û niştecihên nû divê rêzê ji adetên herêmî re bigirin, li gorî cihê lê ne cil û bergên guncaw li xwe bikin, û berî wênekêşiyê destûrê bixwazin. Civînên siyasî, sazgehên leşkerî, cihên olî û girseyên mezin dikarin baldarî zêdetir bixwazin. Tu plan hemû xetereyan ji holê ranake û şert dikarin zû biguherin. Pratîka baş a ewlehiyê ew e ku mirov derdorê xwe bibîne, xwe pêş metirsiyên nehewce neke û dema rewş dest pê bike bêîstîqrar bibe, zû ji wir derkeve.