L’amicissia an Italia

L’amicissia a l’é amicizia an italian, e n’amì a l’é un amico o un’amica. Le paròle a peulo descrive tant un rapòrt cordial che un ligam ëd fiducia fond, për segon ël contèst. Le amicissie a comenso sovens a scòla, al travaj, a l’università, an le atività ëd sport, an quarté, an le associassion o për mes ëd conossense comun. Mòte a continuo con messagi, telefonade, past, caminade e feste condividùe. La presensa regolar a peul esse important. Ricordé le date important, risponde con atension e mantegne le promesse a giuta a costruì la fiducia. J’amì a peulo parlè ëd còse personal e ofrì sostegn emotiv o pratic. La profondità dël sostegn a varia, e un amì a l’ha pa automaticament la responsabilità ëd risolve ogni problema. L’amicissia an grup a l’é comun an mot contèst. Na comitiva a l’é un grup informal ëd përson-e ch’a pass-o ël temp ansem, ma nen tuti ij membr a l’han da esse ugualment amis streit. L’ospitalità a peul comprènde cafè, aperitivo, past o inviti a ca. Condivid ij còst, dà a vira o porté quajcòsa a peul mostrè atension, për segon la situassion. L’amicissia a peul porté gioja, apartenença, conossensa culturala e aiut durant ij cambiament. A peul esse danegià da gelosìa, pettegolez, sforz pa ugual, sòld pa pagà o aspettative diferent su la disponibilità. Na bon-a amicissia a lassa pòst tant a la vicinansa che a l’indipendensa. Pression, perseguitassion, minasse, discriminassion e mancansa ripetùa ëd rispet a son pa segn ëd lealtà.