Miqësia në Itali

Miqësia quhet amicizia në italisht, kurse miku ose mikja janë amico ose amica. Fjalët mund të përshkruajnë gjithçka, nga një njohje miqësore deri te një lidhje me besim të thellë, në varësi të kontekstit. Miqësitë shpesh fillojnë në shkollë, punë, universitet, sport, veprimtari të lagjes, shoqata ose përmes miqve të përbashkët. Shumë prej tyre vazhdojnë përmes mesazheve, telefonatave, vakteve, shëtitjeve dhe festimeve të përbashkëta. Prania e rregullt mund të jetë e rëndësishme. Mbajtja mend e ngjarjeve të rëndësishme, përgjigjja me kujdesin e duhur dhe mbajtja e premtimeve ndihmojnë në krijimin e besimit. Miqtë mund të diskutojnë çështje personale dhe të ofrojnë mbështetje emocionale ose praktike. Thellësia e kësaj mbështetjeje ndryshon dhe një mik nuk është automatikisht përgjegjës për zgjidhjen e çdo problemi. Miqësia në grup është e zakonshme në shumë mjedise. Comitiva është një grup joformal njerëzish që kalojnë kohë bashkë, megjithëse jo të gjithë anëtarët duhet të jenë njësoj të afërt. Mikpritja mund të përfshijë kafe, aperitivo, vakte ose ftesa në shtëpi. Ndarja e kostove, pritja me radhë ose ofrimi i diçkaje të vogël mund të tregojnë konsideratë, në varësi të situatës. Miqësia mund të sjellë gëzim, përkatësi, njohje kulturore dhe ndihmë gjatë ndryshimeve. Ajo mund të tensionohet nga xhelozia, thashethemet, përpjekjet e pabarabarta, paratë e papaguara ose pritshmëritë e ndryshme për kohën në dispozicion. Një miqësi e shëndetshme u lë vend si afërsisë, ashtu edhe pavarësisë. Presioni, përndjekja, kërcënimet, diskriminimi dhe mungesa e përsëritur e respektit nuk janë shenja besnikërie.