Ҡаҙағстан сәнғәте

Ҡаҙаҡтың традицион сәнғәте йыш ҡына матурлыҡты көндәлек ҡулланыу менән берләштерә. Кейеҙ ҡапламалар, туҡылған таҫмалар, кейем, биҙәүестәр, ат кәрәк-ярағы, ағас әйберҙәр һәм биҙәлгән көнкүреш кәрәк-яраҡтары оҫталыҡты, дәрәжәне, һаҡланыуҙы һәм үҙ йәмәғәтенә ҡарауҙы белдерә ала. «Ою-өрнөк» — күп төрлө әйберҙә ҡулланылған биҙәкле һүрәттәрҙең дөйөм традицияһы. Биҙәктәр үҫемлектәрҙе, хайуандарҙы, хәрәкәтте, муллыҡты йәки тигеҙлекте хәтерләтергә мөмкин, әммә мәғәнәһе оҫтаға, урынға һәм шартҡа ҡарап үҙгәрә ала. Кейеҙ эшләү дала күсмә тормошо мираҫы менән тығыҙ бәйле. «Шырдаҡ» кеүек кейеҙ иҙән япмалары һайлап һалынған формалар һәм контраст төҫтәр ярҙамында сағыу һәм ҡулланыуға уңайлы биҙәктәр тыуҙыра. Музыка һәм шиғриәт — ябай күңел асыу сараһы ғына түгел, ә сәнғәттең үҙәк өлөшө. Оҙон муйынлы ҡыллы ҡорал домбра инструменталь көйҙәрҙе — «көй»ҙәрҙе — башҡарыуҙа, шулай уҡ йырҙарҙа һәм хикәйәләүҙә ҡулланыла. «Айтыс» — «аҡын» тип аталған башҡарыусылар араһындағы импровизациялы шиғри бәйге. Унда тиҙ уйлау, тел оҫталығы, юмор, йәмғиәткә иғтибар һәм музыкаль башҡарыу ҡәҙерләнә. Рәсем сәнғәте, әҙәбиәт, театр, бейеү, кино һәм монументаль сәнғәт урындағы йолалар, шулай уҡ рус һәм совет институттары йоғонтоһонда үҫешкән. Рәссамдар был сәнғәт төрҙәрен тәбиғәт күренештәрен, хеҙмәтте, тарихты, үҙаңды һәм йәмғиәттәге үҙгәрештәрҙе һүрәтләү өсөн ҡулланған. Ҡаҙағстандағы хәҙерге рәссамдар фотография, видео, перформанс, инсталляция, һанлы медиа һәм боронғо һөнәр ысулдары менән эшләй. Уларҙың эштәре хәтер, экология, гендер, тел, ҡала тормошо йәки хәҙерге даланың мәғәнәһе тураһында булырға мөмкин. Ҡаҙағстан мәҙәни яҡтан төрлө, шуға күрә уның бөтә сәнғәтен бер генә стиль менән күрһәтеп булмай. Иң яҡшыһы — эште кем яһағанына, ул ниндәй йәмғиәттән килеүенә, нисек ҡулланылыуына һәм ниндәй тарих һөйләүенә иғтибар итеү.