மலேசியாவில் கலை

மலேசியக் கலை பல வடிவங்களிலும் பல்வேறு இடங்களிலும் உருவாக்கப்படுகிறது. அது வீடுகள், சடங்குகள், சந்தைகள், பள்ளிகள், காட்சிக்கூடங்கள், மேடைகள், வழிபாட்டிடங்கள், பொது இடங்கள் ஆகியவற்றில் காணப்படலாம். batik துணியில் வடிவங்களை உருவாக்க மெழுகும் சாயமும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வடிவங்களில் செடிகள், வடிவியல் அமைப்புகள், ஓடும் கோடுகள் அல்லது உள்ளூர் கருத்துகள் இடம்பெறலாம்; இந்த வேலை அன்றாடத் துணியாகவும் மதிப்புமிக்க கலை வடிவமாகவும் இருக்கலாம். songket என்பது கூடுதல் நூல்கள் ஒளிரும் வடிவங்களை உருவாக்கும் செறிவாக நெய்யப்பட்ட துணி. இது பெரும்பாலும் முறையான உடை மற்றும் சடங்குகளுடன் தொடர்புடையது; இருப்பினும் நவீனக் கைவினைஞர்களும் புதிய வடிவங்களுக்கு அதன் முறைகளைத் தழுவுகின்றனர். மரச் செதுக்குதல், நெசவு, கூடைப் பின்னல், மணிவேலை, மட்பாண்டம், உலோகவேலை ஆகியவை வெவ்வேறு பிராந்தியங்கள் மற்றும் சமூகங்களின் அறிவைக் காட்டுகின்றன. சபா, சரவாக்கின் பூர்வகுடிக் கலைகளுக்கெனத் தனிப்பட்ட பொருட்கள், குறியீடுகள், நுட்பங்கள், சமூகப் பொருள்கள் உள்ளன. நிகழ்த்துக் கலைகளில் பாரம்பரிய நடனம், மேளம், கோங் இசை, நாடகம், wayang kulit எனப்படும் நிழல் பொம்மலாட்டம், silat எனப்படும் தற்காப்புக் கலை நிகழ்த்தல் ஆகியவை அடங்கும். இவ்வடிவங்கள் கதைகளைச் சொல்லலாம், கொண்டாட்டங்களைக் குறிக்கலாம், மதிப்புகளைக் கற்பிக்கலாம் அல்லது சமூக அடையாளத்தை வலுப்படுத்தலாம். மலேசியக் காட்சிக் கலைஞர்கள் ஓவியம், புகைப்படம், நிறுவல் கலை, வடிவமைப்பு, திரைப்படம், மின்னணு ஊடகங்கள் ஆகியவற்றையும் பயன்படுத்துகின்றனர். சமகாலப் படைப்புகள் நகர வாழ்க்கை, நினைவுகள், இடம்பெயர்வு, இயற்கை, மதம், வரலாறு அல்லது அடையாளம் குறித்த கேள்விகளை ஆராயலாம். கலைத் தாக்கங்கள் சமூகங்களையும் தேசிய எல்லைகளையும் கடந்து செல்கின்றன. மலாய், சீன, இந்திய, இஸ்லாமிய, பூர்வகுடி, தென்கிழக்காசிய, சர்வதேசக் கருத்துகள் ஒரு படைப்பில் சந்திக்கலாம்; அதனால் ஒவ்வொரு படைப்பும் எல்லா மலேசியர்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்று ஆகாது. சில கலைகள் பயன்பாட்டுக்காகவும், சில சடங்குக்காகவும், சில காட்சிக்காகவும், சில தனிப்பட்ட வெளிப்பாட்டுக்காகவும் உருவாக்கப்படுகின்றன. அந்தப் படைப்பின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ள அதன் நோக்கம், படைப்பாளர், பொருள், பார்வையாளர் ஆகியவற்றைக் கவனியுங்கள். கலைஞர்கள் கற்பித்தல், பரிசோதனை, விற்பனை, நிகழ்த்தல், ஆவணப்படுத்தல், புதிய தொழில்நுட்பத்துடன் பணியாற்றுதல் ஆகியவற்றின் மூலம் மலேசியக் கலை மாறுகிறது. பாரம்பரியக் கலையின் திறன்களையும் பொருள்களையும் அலங்காரமாக மட்டும் நகலெடுக்காமல் புரிந்துகொள்ளும்போது அது வலுவாகத் தொடர்கிறது.