Undang-undang sivil di Malaysia

Undang-undang sivil Malaysia mengawal pertikaian antara individu, syarikat, organisasi dan kadangkala badan awam. Sumber penting termasuk Perlembagaan Persekutuan, statut, kontrak, prinsip common law, ekuiti, keputusan mahkamah dan kaedah-kaedah mahkamah. Tuntutan sivil mungkin timbul daripada pelanggaran kontrak, hutang yang tidak dibayar, kerosakan akibat kecuaian, pencerobohan, fitnah, pertikaian harta atau kesalahan undang-undang yang lain. Pertikaian keluarga dan tanah mempunyai peraturan tersendiri dan mungkin melibatkan mahkamah, agensi atau pihak berkuasa negeri yang berasingan. Orang yang memfailkan tuntutan lazimnya dipanggil plaintif, dan orang yang menjawab tuntutan itu dipanggil defendan. Plaintif biasanya perlu menunjukkan asas undang-undang, fakta yang berkaitan, kerugian atau kemudaratan lain, serta remedi yang diminta. Remedi yang lazim termasuk ganti rugi, iaitu wang bagi kerugian yang dibuktikan; injunksi, iaitu perintah supaya seseorang melakukan atau berhenti melakukan sesuatu; pengisytiharan hak undang-undang; pelaksanaan spesifik kontrak; atau perintah untuk penyerahan atau pemilikan. Kes sivil mungkin bermula dengan surat tuntutan, rundingan, pengantaraan atau pemfailan rasmi di mahkamah. Pihak-pihak bertukar dokumen dan hujah, menghadiri langkah pengurusan kes dan mungkin meneruskan kes ke pendengaran atau perbicaraan apabila saksi dan bukti dipertimbangkan. Mahkamah sivil Malaysia termasuk Mahkamah Majistret, Mahkamah Sesyen dan Mahkamah Tinggi. Bidang kuasa bergantung pada jenis dan nilai tuntutan serta peraturan undang-undang yang lain. Rayuan mungkin dibenarkan, tetapi rayuan bukan perbicaraan kedua sepenuhnya dan mesti mengikut tatacara mahkamah. Bukti boleh merangkumi kontrak, invois, rekod bank, gambar, mesej, laporan pakar, keterangan saksi dan rekod rasmi. Simpan fail asal dan kronologi ringkas kerana ingatan semakin kurang boleh dipercayai dari semasa ke semasa. Rundingan dan pengantaraan boleh lebih cepat dan kurang mahal berbanding perbicaraan penuh, tetapi sebarang penyelesaian patut menyatakan bayaran, pelaksanaan, pelepasan tuntutan, kerahsiaan jika dikehendaki dan tindakan jika berlaku pelanggaran. Jangan anggap janji lisan memadai untuk penyelesaian yang rumit. Undang-undang sivil mempunyai peraturan tatacara dan had masa yang ketat; defendan, mahkamah, dokumen dan remedi yang betul semuanya penting. Tarikh akhir yang terlepas, bukti yang lemah atau perjanjian yang tidak boleh dikuatkuasakan boleh menggagalkan rungutan yang pada asasnya difahami. Oleh itu, pertikaian mendesak atau bernilai tinggi wajar dinilai oleh peguam.