Hukum perdata di Malaysia

Hukum perdata Malaysia ngatur pasualan antara jalma, pausahaan, organisasi, sarta sakapeung badan publik. Sumber pentingna ngawengku Konstitusi Féderal, undang-undang, kontrak, prinsip common law, equity, putusan pangadilan, jeung aturan pangadilan. Gugatan perdata bisa timbul tina kontrak anu dilanggar, hutang anu teu dibayar, karuksakan akibat kalalaworaan, asup tanpa idin, fitnah, pasualan harta, atawa kalakuan salah hukum séjén. Pasualan kulawarga jeung taneuh miboga aturan sorangan sarta bisa ngalibetkeun pangadilan, lembaga, atawa kawenangan nagara bagian anu béda. Jalma anu ngagugat ilaharna disebut panggugat, sedengkeun jalma anu ngajawab gugatan disebut tergugat. Pangggugat biasana kudu némbongkeun dasar hukum, fakta anu patali, karugian atawa cilaka séjén, jeung ubar hukum anu dipénta. Ubar hukum anu ilahar ngawengku ganti rugi, nyaéta duit pikeun karugian anu kabuktian; paréntah pangadilan pikeun maréntahkeun hiji jalma ngalakukeun atawa ngeureunkeun hiji kalakuan; deklarasi ngeunaan hak hukum; palaksanaan husus hiji kontrak; atawa paréntah pikeun nyerahkeun atawa méré hak ngawasaan hiji barang. Perkara perdata bisa dimimitian ku surat tuntutan, rundingan, mediasi, atawa filing resmi ka pangadilan. Para pihak silih tukeur dokumén jeung argumén, milu dina tahap manajemen perkara, sarta bisa nuluykeun ka sidang atawa persidangan nalika saksi jeung bukti dipariksa. Pangadilan perdata Malaysia ngawengku Pangadilan Majistret, Pangadilan Sesyen, jeung Pangadilan Tinggi. Kawenanganana gumantung kana jinis jeung ajén gugatan sarta aturan hukum séjén. Banding bisa jadi sadia, tapi banding lain sidang kadua anu lengkep sarta kudu nuturkeun prosedur pangadilan. Bukti bisa ngawengku kontrak, faktur, catetan bank, poto, talatah, laporan ahli, katerangan saksi, jeung catetan resmi. Simpen file aslina jeung susunan kajadian anu basajan sabab ingetan beuki teu bisa diandelkeun ku lilana waktu. Rundingan jeung mediasi bisa leuwih gancang jeung leuwih murah tibatan sidang lengkep, tapi unggal kasapukan damai kudu nyebutkeun pamayaran, palaksanaan, pelepasan hak, karusiahan lamun dipikahayang, jeung naon anu lumangsung lamun aya palanggaran. Ulah nganggap jangji lisan geus cukup pikeun kasapukan rumit. Hukum perdata boga aturan prosedur jeung wates waktu anu ketat. Tergugat anu bener, pangadilan, dokumén, jeung ubar hukum anu dipilih téh penting. Wates waktu anu kaliwat, bukti anu lemah, atawa kasapukan anu teu bisa ditegakkeun bisa ngagagalkeun keluhan anu saenyana kaharti, ku kituna pasualan anu ngadesek atawa nilaina gedé hadéna dipariksa ku pangacara.