မြန်မာနိုင်ငံတွင် အလုပ်သမားဥပဒေ

မြန်မာနိုင်ငံတွင် အလုပ်သမားဥပဒေတစ်ခုတည်း မရှိပါ။ အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာန၊ အလုပ်သမားဦးစီးဌာန၊ စက်ရုံနှင့် အထွေထွေအလုပ်သမားဥပဒေ စစ်ဆေးရေးဌာန၊ လူမှုဖူလုံရေးဘုတ်အဖွဲ့၊ မြို့နယ်ရုံးများ၊ ညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့များ၊ ခုံသမာဓိအဖွဲ့များနှင့် တရားရုံးများတွင် တာဝန်ကွဲပြားသည်။ ဤမူဘောင်သည် အလုပ်သမားနှင့် အခြားမှီခိုလုပ်ငန်းပုံစံများဖြစ်သော နေ့စား၊ ယာယီ၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ အိမ်တွင်းဝန်ဆောင်မှု၊ အစိုးရနှင့် အလုပ်သင်အလုပ်များကို လွှမ်းခြုံသော်လည်း လက်တွေ့ရရှိမှုနှင့် တရားဝင်အကျုံးဝင်မှု မညီမျှပါ။ ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့၊ မြန်မာနိုင်ငံရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် အခြားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းများကို အလုပ်သမားအဖွဲ့အစည်းနှင့် အလုပ်သမားအငြင်းပွားမှုမူဘောင်၏ အချို့အပိုင်းများမှ ဖယ်ထုတ်ထားသည်။ အလုပ်စတင်ပြီး ရက် ၃၀ အတွင်း အလုပ်ရှင်က စာဖြင့်အလုပ်ခန့်စာချုပ်ပေးပြီး စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး ရက် ၃၀ အတွင်း သက်ဆိုင်ရာ မြို့နယ် သို့မဟုတ် ခရိုင်အလုပ်သမားရုံးသို့ တင်သွင်းသင့်သည်။ စာချုပ်တွင် အလုပ်၊ လုပ်ငန်းခွင်၊ လုပ်ခ၊ အလုပ်ချိန်၊ အနားယူချိန်၊ ခွင့်ရက်၊ လူမှုဖူလုံရေး၊ အလုပ်ရပ်စဲမှု၊ စည်းကမ်းနှင့် အငြင်းပွားမှုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းတို့ ပုံမှန်အားဖြင့် ပါဝင်သည်။ ဥပဒေအနည်းဆုံးအဆင့်ထက် နိမ့်သော စာချုပ်သတ်မှတ်ချက်သည် အာနိသင်မရှိပါ။ စာချုပ်စည်းမျဉ်းများနှင့် စည်းမျဉ်း ၁၄ စံပုံစံ၏ လက်တွေ့အခြေအနေကို လက်ရှိကြေညာချက်များနှင့် တိုက်စစ်ရမည်။ အလုပ်ချိန်ကန့်သတ်ချက်သည် လုပ်ငန်းခွင်အမျိုးအစားအပေါ် မူတည်သည်။ စက်ရုံတွင် အရွယ်ရောက်သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ရက် ၈ နာရီနှင့် တစ်ပတ် ၄၄ နာရီထက် မပိုရပါ။ ဆက်တိုက်လုပ်ငန်းစက်ရုံတွင် တစ်ပတ် ၄၈ နာရီအထိ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဆိုင်နှင့် လုပ်ငန်းများတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် တစ်ရက် ၈ နာရီ၊ တစ်ပတ် ၄၈ နာရီ ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ စက်ရုံအလုပ်တွင် ၅ နာရီထက်မပိုဘဲ အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် အနည်းဆုံး မိနစ် ၃၀ နားချိန်လိုအပ်ပြီး နားချိန်အပါအဝင် တစ်နေ့တာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၁၀ နာရီထက် မပိုရပါ။ ဆိုင်တွင် ၄ နာရီထက်မပိုဘဲ အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် အနည်းဆုံး မိနစ် ၃၀ နားချိန်လိုအပ်ပြီး နားချိန်အပါအဝင် တစ်နေ့တာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၁၁ နာရီထက် မပိုရပါ။ အလုပ်သမားများသည် လစာရသော အပတ်စဉ်အနားယူရက် တစ်ရက်ရသည်။ စက်ရုံများတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် တနင်္ဂနွေနေ့ကို အသုံးပြုပြီး ဆိုင်က အခြားနေ့တစ်နေ့ ရွေးနိုင်သည်။ လိုအပ်သည့်အခါ အလုပ်အလှည့်အစီအစဉ်ကို ကြိုတင်ပြသပြီး စစ်ဆေးရေးအရာရှိထံ တင်ပြရမည်။ အလုပ်သမားကို ဆက်တိုက်အလုပ်လုပ်ရက် ၁၀ ရက်ထက် ပို၍ စီစဉ်မထားသင့်ပါ။ အချိန်ပိုကန့်သတ်ချက်များလည်း ကွဲပြားသည်။ ဆက်တိုက်မဟုတ်သော စက်ရုံလုပ်ငန်းတွင် အချိန်ပိုကို ယေဘုယျအားဖြင့် တစ်ပတ် ၂၀ နာရီအထိ ကန့်သတ်ထားပြီး တနင်္လာမှ သောကြာအထိ ၁၅ နာရီနှင့် စနေနေ့ ၅ နာရီ ပါဝင်သည်။ ဆိုင်အချိန်ပိုမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ပတ် ၁၂ နာရီအထိဖြစ်ပြီး ထူးခြားအခြေအနေတွင်သာ ၁၆ နာရီအထိ ရနိုင်သည်။ ဆိုင်အချိန်ပိုကို ညသန်းခေါင်နောက်ပိုင်း မဆက်လုပ်သင့်ပါ။ စက်ရုံအချိန်ပိုအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးမပါသော ပုံမှန်လုပ်ခ၏ နှစ်ဆ ပေးရလေ့ရှိပြီး အပိုင်းလိုက်လုပ်ခရသူများအတွက် ပျမ်းမျှနှုန်း၏ နှစ်ဆဖြင့် ပုံမှန်တွက်ချက်သည်။ ပုံမှန်လုပ်ခ၊ ထောက်ပံ့ကြေးနှင့် အချိန်ပိုတွက်ချက်အခြေခံတို့ကို ၁/၂၀၂၅ အကြောင်းကြားစာနှင့် တိုက်စစ်သင့်သည်။ မှတ်တမ်းတင်ထားသော နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာအနည်းဆုံးလုပ်ခမှာ ၂၀၂၃ အောက်တိုဘာ ၁၊ ၂၀၂၄ ဩဂုတ် ၁ နှင့် ၂၀၂၅ အောက်တိုဘာ ၁ တို့တွင် အသက်ဝင်ခဲ့သော တိုးမြှင့်မှုများနောက်ပိုင်း ရှစ်နာရီအလုပ်ရက်အတွက် ၇,၈၀၀ ကျပ်၊ တစ်နာရီ ၉၇၅ ကျပ် ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးလုပ်ခမူဘောင်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် အလုပ်သမား ၁၀ ဦးနှင့်အထက်ရှိ လုပ်ငန်းခွင်များအတွက် အကျုံးဝင်ပြီး ၁၀ ဦးအောက်ရှိ အသေးစား သို့မဟုတ် မိသားစုလုပ်ငန်းများကို ဖယ်ထုတ်ထားသည်။ လုပ်ခကို ပုံမှန်အားဖြင့် ငွေသားဖြင့် ပေးရပြီး ပစ္စည်းဖြင့်ပေးသော အကျိုးခံစားခွင့်တစ်ခုတည်းက အနည်းဆုံးလုပ်ခတာဝန်ကို မဖြည့်ဆည်းပါ။ လုပ်ခကို နောက်လ ၇ ရက်မတိုင်မီ လစဉ်ပေးသင့်ပြီး အလုပ်သမား ၁,၀၀၀ နှင့်အထက်ရှိ လုပ်ငန်းများအတွက် နောက်ဆုံးရက်မှာ ၁၀ ရက်ဖြစ်သည်။ ဥပဒေနှင့်ညီသော ဖြတ်တောက်မှုများကို ကန့်သတ်ထားပြီး အလုပ်ရှင်က အလုပ်ရပ်စဲပြီးနောက် နောက်ဆုံးလုပ်ခကို ပုံမှန်အားဖြင့် အလုပ်လုပ်ရက် ၂ ရက်အတွင်း ပေးရသည်။ ခွင့်ရက်တွင် သက်ဆိုင်ရာပြန်တမ်းအရ တစ်နှစ်လျှင် အများပြည်သူအားလပ်ရက် ၁၅ ရက်ခန့်၊ ဆက်တိုက် ၁၂ လအလုပ်လုပ်ပြီးနောက် နှစ်စဉ်ရရှိခွင့် ၁၀ ရက်နှင့် တစ်နှစ် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာခွင့် ၆ ရက် ပါဝင်သည်။ အလုပ်သက် ၆ လအနည်းဆုံး ပြည့်ပြီး ဆေးလက်မှတ်ရှိပါက ဆေးခွင့်လစာပေးမှုသည် တစ်နှစ် ၃၀ ရက်အထိ ရနိုင်သည်။ အလုပ်သက်နည်းပါက ဆေးခွင့်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် လစာမဲ့ဖြစ်သည်။ မီးဖွားခွင့်တွင် မမွေးမီ ၆ ပတ်နှင့် မွေးပြီးနောက် အနည်းဆုံး ၈ ပတ် ပါဝင်ပြီး အမွှာမွေးပါက ၄ ပတ်ထပ်တိုးသည်။ ဖခင်ခွင့်မှာ ၁၅ ရက်ဖြစ်သည်။ အလုပ်အဆုံးသတ်ချိန်တွင် အသုံးမပြုရသေးသော ခွင့်အတွက် ၂ ရက်အတွင်း ပေးသင့်သည်။ အများပြည်သူအားလပ်ရက်တွင် အလုပ်လုပ်ပါက ပုံမှန်လုပ်ခ၏ နှစ်ဆနှင့် သက်ဆိုင်ရာ လူနေမှုစရိတ်ထောက်ပံ့ကြေး ပေးရလေ့ရှိသည်။ အသက် ၁၄ နှစ်အောက် ကလေးများကို အလုပ်ခန့်၍မရပါ။ အသက် ၁၄ သို့မဟုတ် ၁၅ နှစ်ကလေးအလုပ်သမားသည် တစ်ရက် ၄ နာရီထက် မပိုဘဲ အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီး ၁၈:၀၀ မှ ၀၆:၀၀ အတွင်း အလုပ်မလုပ်ရသကဲ့သို့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာကြံ့ခိုင်ကြောင်း လက်မှတ်လိုအပ်သည်။ လုပ်ငန်းခွင်ဘေးကင်းရေးနှင့် ကျန်းမာရေးကို စက်ရုံအက်ဥပဒေနှင့် သက်ဆိုင်ရာ စစ်ဆေးရေးအာဏာများအရ ကြီးကြပ်သည်။ အလုပ်ခွင်ထိခိုက်မှုသည် အလုပ်သမားအကျုံးဝင်ပါက လူမှုဖူလုံရေးဥပဒေ၊ အကျုံးမဝင်ပါက အလုပ်သမားလျော်ကြေးအက်ဥပဒေအောက်တွင် ကျရောက်နိုင်သည်။ အလုပ်သမား ၅ ဦးနှင့်အထက်ရှိသော လုပ်ငန်းသည် လုပ်ငန်းစတင်ပြီး ရက် ၃၀ အတွင်း လူမှုဖူလုံရေးဘုတ်အဖွဲ့တွင် ယေဘုယျအားဖြင့် မှတ်ပုံတင်ရသည်။ အမြဲတမ်းနှင့် ယာယီအလုပ်သမား၊ အလုပ်သင်များကို ပုံမှန်အားဖြင့် ထည့်သွင်းရသည်။ အချို့ကဏ္ဍများသည် ဆန္ဒအလျောက် ပါဝင်နိုင်ပြီး စီးပွားရေးမဟုတ်သော အစိုးရလုပ်ငန်းအချို့၊ နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်း၊ သံရုံး၊ ရာသီအလိုက် စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း၊ ၃ လထက်နည်းသောလုပ်ငန်း၊ အကျိုးအမြတ်မယူသောအဖွဲ့အစည်း၊ မိသားစုလုပ်ငန်းနှင့် စီးပွားရေးမဟုတ်သော အိမ်တွင်းဝန်ဆောင်မှုတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ လက်ရှိအခြေခံထည့်ဝင်ငွေတွက်ချက်ကိရိယာတွင် ကျန်းမာရေးနှင့် လူမှုစောင့်ရှောက်မှုအတွက် အလုပ်ရှင် ၂%၊ အလုပ်သမား ၂% ကို ဖော်ပြထားပြီး အခြားရန်ပုံငွေနှင့် အသက်အလိုက်နှုန်းများကို လက်ရှိစည်းမျဉ်း၊ ကြေညာချက်များနှင့် တိုက်စစ်ရန်လိုသည်။ အကျိုးခံစားခွင့်များတွင် ဆေးကုသမှု၊ ပျမ်းမျှလုပ်ခ၏ ၆၀% ကို ၂၆ ပတ်အထိ နာမကျန်းငွေသားအဖြစ်ပေးခြင်း၊ မီးဖွားနှင့် ဖခင်အကျိုးခံစားခွင့်၊ အသုဘကြေးနှင့် အလုပ်ခွင်ထိခိုက်မှုအကျိုးခံစားခွင့်တို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ မီးဖွားငွေသားအကျိုးခံစားခွင့်အတွက် ပုံမှန်အားဖြင့် အလုပ်လုပ်သက် အနည်းဆုံး ၁ နှစ်နှင့် ထည့်ဝင်ကာလ ၆ လ လိုအပ်သည်။ လူမှုဖူလုံရေးအယူခံမှုသည် ဒေသဆိုင်ရာရုံးမှ ပြည်နယ် သို့မဟုတ် တိုင်းဒေသကြီးအဆင့်၊ ထို့နောက် လူမှုဖူလုံရေးဘုတ်အဖွဲ့ အယူခံခုံရုံးသို့ ရွှေ့နိုင်သည်။ အလုပ်သမားများသည် အလုပ်သမားအဖွဲ့အစည်းဥပဒေအရ ဖွဲ့စည်းနိုင်သည်။ အခြေခံအလုပ်သမားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် အလုပ်သမား အနည်းဆုံး ၃၀ ဦးလိုအပ်ပြီး တူညီသောကဏ္ဍနှင့် ဒေသရှိ အခြားလုပ်ငန်းခွင်အစီအစဉ်များတွင် မဲပေးသူ ၁၀% သတ်မှတ်ချက်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ မြို့နယ်၊ ပြည်နယ် သို့မဟုတ် တိုင်းဒေသကြီး၊ အဖွဲ့ချုပ်နှင့် အဖွဲ့ချုပ်ကြီးအဆင့်များတွင် သီးခြားအရေအတွက်ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်။ မှတ်ပုံတင်ထားသောအဖွဲ့အစည်းများသည် အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ ကိုယ်စားလှယ်ရွေးချယ်ခြင်း၊ စုပေါင်းညှိနှိုင်းခြင်း၊ အငြင်းပွားမှုတွင် ပါဝင်ခြင်းနှင့် ဥပဒေနှင့်ညီသော သပိတ်ဆင်နွှဲခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အလုပ်ရှင်သည် အဖွဲ့အစည်းကို ထိန်းချုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဥပဒေနှင့်ညီသော အသင်းဝင်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်မှုအတွက် လက်တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုရပါ။ ရက် ၆၀ အတွင်း မှတ်ပုံတင်ရန် ရည်မှန်းထားသည်။ လုပ်ငန်းခွင်ညှိနှိုင်းရေးကော်မတီတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် အလုပ်ရှင်နှင့် အလုပ်သမားကိုယ်စားလှယ် အရေအတွက်တူ ပါဝင်ပြီး အဖွဲ့ဝင်များ၏ သက်တမ်းမှာ တစ်နှစ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် စုပေါင်းညှိနှိုင်းမှု၊ လုပ်ငန်းခွင်ဘေးကင်းရေး၊ လူမှုဖူလုံရေးနှင့် ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းရည်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ အလုပ်သမားအငြင်းပွားမှုများသည် တစ်ဦးချင်း သို့မဟုတ် စုပေါင်းအငြင်းပွားမှုဖြစ်နိုင်ပြီး အလုပ်အကိုင်၊ အလုပ်ချိန်၊ လုပ်ခ၊ အကျိုးခံစားခွင့်၊ ခွင့်၊ ဘေးကင်းရေး၊ ထိခိုက်မှု သို့မဟုတ် အလုပ်ရပ်စဲမှုတို့နှင့် သက်ဆိုင်နိုင်သည်။ အလုပ်သမား ၃၀ နှင့်အထက် ပါဝင်ပါက လုပ်ငန်းခွင်ညှိနှိုင်းရေးကော်မတီက ၅ ရက်အတွင်း ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားသင့်သည်။ အလုပ်သမား ၃၀ အောက်ပါက အလုပ်သမားသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အလုပ်ရှင်ထံ တိုက်ရိုက်တင်ပြပြီး ၅ ရက်အတွင်း ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားသည်။ မဖြေရှင်းနိုင်ပါက မြို့နယ်ညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့သို့ တင်နိုင်သည်။ စုပေါင်းညှိနှိုင်းမှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၃ ရက်အတွင်း ပြီးမြောက်ပြီး ဖိုင်ကို ၂ ရက်အတွင်း လွှဲပေးသည်။ ပြည်နယ် သို့မဟုတ် တိုင်းဒေသကြီး ခုံသမာဓိအဖွဲ့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၇ ရက်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ပြီး ၂ ရက်အတွင်း ပေးပို့သည်။ ခုံသမာဓိကောင်စီသို့ အယူခံရန် ယေဘုယျအားဖြင့် ၇ ရက် ကာလရှိသည်။ အဖွဲ့ဝင် ၃ ဦးပါ အမျိုးသားခုံရုံးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၁၄ ရက်အတွင်း၊ မရှိမဖြစ်ဝန်ဆောင်မှုများအတွက် ၇ ရက်အတွင်း စီရင်ပြီး ၂ ရက်အတွင်း ပေးပို့သည်။ မဖြေရှင်းနိုင်သော တစ်ဦးချင်းအငြင်းပွားမှုသည် တရားရုံးသို့ သွားနိုင်သည်။ ဥပဒေအရ အလုပ်သမားအငြင်းပွားမှုညှိနှိုင်းခြင်းနှင့် ခုံသမာဓိလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပါတီများအတွက် အခကြေးငွေ မရှိသော်လည်း ပုဂ္ဂလိကဥပဒေအကြံဉာဏ်၊ ဘာသာပြန်နှင့် ခရီးစရိတ်ကို ထိုစည်းမျဉ်းက မသတ်မှတ်ပါ။ မရှိမဖြစ်ဝန်ဆောင်မှုများတွင် ချည်နှောင်အားရှိသော ခုံသမာဓိ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ သပိတ် သို့မဟုတ် အလုပ်ရှင်ပိတ်ဆို့မှုအတွက် ဥပဒေပါလုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ၃ ရက်ကြိုတင်အသိပေးမှုလိုအပ်ပြီး အလုပ်ရှင်သည် အငြင်းပွားမှုအခြေအနေကို တစ်ဖက်သတ်ပြောင်းလဲ၍မရပါ။ အလုပ်ရပ်စဲစည်းကမ်းများကို အလုပ်ခန့်စာချုပ်တွင် ထည့်သွင်းသင့်သည်။ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအလုပ်သမားအဖွဲ့ လမ်းညွှန်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အခြေခံစည်းကမ်းမှာ အလုပ်ရှင် သို့မဟုတ် အလုပ်သမားဘက်မှ ရက် ၃၀ ကြိုတင်အသိပေးခြင်းနှင့် မှန်ကန်သောအကြောင်းပြချက်ဖြစ်သော်လည်း စည်းမျဉ်း ၁၄ ၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် အကောင်အထည်ဖော်မှုကို လက်ရှိတရားဝင်အချက်အလက်ဖြင့် စစ်ဆေးသင့်သည်။ နစ်နာကြေးကို နောက်ဆုံးလစာမှ အချိန်ပိုကြေးဖယ်ပြီး တွက်ချက်သည်။ အလုပ်သက် ၆ လမပြည့်ပါက နစ်နာကြေးမရှိ၊ ၆ လမှ ၁ နှစ်မပြည့်မီ လဝက်လုပ်ခ၊ ၁ မှ ၂ နှစ်မပြည့်မီ တစ်လလုပ်ခ၊ ၂ မှ ၃ နှစ်မပြည့်မီ ၁.၅ လ၊ ၃ မှ ၄ နှစ်မပြည့်မီ ၃ လ၊ ၄ မှ ၆ နှစ်မပြည့်မီ ၄ လ၊ ၆ မှ ၈ နှစ်မပြည့်မီ ၅ လ၊ ၈ မှ ၁၀ နှစ်မပြည့်မီ ၆ လ၊ ၁၀ မှ ၂၀ နှစ်မပြည့်မီ ၈ လ၊ ၂၀ မှ ၂၅ နှစ်မပြည့်မီ ၁၀ လ၊ ၂၅ နှစ်နှင့်အထက် ၁၃ လဖြစ်သည်။ ခိုးမှု၊ ပစ္စည်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖျက်ဆီးမှု၊ လက်နက် သို့မဟုတ် ပေါက်ကွဲစေတတ်ပစ္စည်း၊ ပြင်းထန်သောအကြမ်းဖက်မှု၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှု၊ လောင်းကစားမှု သို့မဟုတ် ဆက်တိုက်သုံးရက်ပျက်ကွက်မှုအပါအဝင် ပြင်းထန်သော စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုများကြောင့် သက်ဆိုင်ရာစည်းမျဉ်းအရ နစ်နာကြေးဆုံးရှုံးနိုင်သည်။ အလုပ်သမားဦးစီးဌာနနှင့် အလုပ်အကိုင်ရှာဖွေရေးရုံးများသည် လက်တွေ့အလုပ်ခန့်စာချုပ်တင်သွင်းမှုကို ကိုင်တွယ်သည်။ စစ်ဆေးရေးဌာနသည် လုပ်ငန်းခွင်၊ လုပ်ခနှင့် ဘေးကင်းရေးမှတ်တမ်းများကို စစ်ဆေးနိုင်ပြီး တရားစွဲဆိုခြင်း သို့မဟုတ် အမှုလွှဲခြင်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ရရှိမှု၊ အချိန်နှင့် စည်းမျဉ်းအကောင်အထည်ဖော်မှုသည် ဒေသနှင့် စွမ်းရည်အပေါ် မူတည်သည်။ ဥပဒေတွင် ဖော်ပြထားသော်လည်း အလွတ်သဘော၊ အိမ်တွင်းနှင့် စိုက်ပျိုးရေးအလုပ်များ၌ ဝင်ရောက်အသုံးပြုနိုင်မှု အန္တရာယ်ပိုများသည်။ ထို့ကြောင့် ဥပဒေမူဘောင်ကို တစ်ပြေးညီလုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုအဖြစ် သဘောမထားဘဲ လက်ရှိဥပဒေ၊ ကြေညာချက်၊ လုပ်ငန်းအမျိုးအစားနှင့် သက်ဆိုင်ရာဒေသရုံးအပေါ် အခြေခံ၍ စစ်ဆေးရမည်။