ความสัมพันธ์เชิงชู้สาวในเมียนมา

เมียนมาไม่มีทะเบียนการคบหาหรือทะเบียนคู่รักของรัฐ การเกี้ยวพาราสี การคบหาดูใจ การหมั้น และการอยู่ร่วมกันส่วนใหญ่เป็นเรื่องส่วนตัวและไม่เป็นทางการ แม้การยอมรับการมีเพศสัมพันธ์ก่อนสมรสและการอยู่ร่วมกันจะแตกต่างกันระหว่างเขตเมืองและชนบท ชุมชนศาสนา และกลุ่มชาติพันธุ์ มีการบันทึกมาตรฐานสองชั้นทางเพศ โดยมักยอมรับการมีเพศสัมพันธ์ก่อนสมรสของผู้ชายได้มากกว่าผู้หญิง การคบหาดูใจกันเพียงอย่างเดียวมักไม่ก่อให้เกิดสิทธิในทรัพย์สิน มรดก ค่าเลี้ยงดู หรือการดูแลบุตรอย่างที่เกี่ยวข้องกับการสมรส สำหรับคู่รักชาวพุทธ การอยู่ร่วมกันและการมีชื่อเสียงร่วมกันในชุมชนบางครั้งอาจมีส่วนทำให้เกิดการสมรสตามประเพณี แม้ไม่มีพิธีหรือทะเบียน การสมรสอื่นอาจใช้กฎต่างกัน เช่น พระราชบัญญัติการสมรสของคริสต์ศาสนิกชน กฎหมายครอบครัวมุสลิม กฎหมายฮินดู หรือกฎจารีตประเพณีอื่น โดยทั่วไปการสมรสของคริสต์ศาสนิกชนเกี่ยวข้องกับศาสนาจารย์หรือผู้จดทะเบียนที่ได้รับอนุญาตและใบสำคัญการสมรส การสมรสของอิสลามอาจมีหนังสือสัญญาสมรสทางศาสนา ส่วนคำให้การที่รับรองโดยโนตารีโดยทั่วไปไม่เทียบเท่าหลักฐานการสมรสอย่างเป็นทางการ พระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิเด็กปี 2019 กำหนดอายุขั้นต่ำในการสมรสไว้ที่ 18 ปีสำหรับทั้งสองเพศ ห้ามการบังคับสมรสและการแสวงหาประโยชน์ทางเพศจากเด็ก พระราชบัญญัติการสมรสพิเศษของสตรีพุทธเมียนมาปี 2015 กำหนดกระบวนการประกาศต่อสาธารณะเป็นการเฉพาะสำหรับกรณีสตรีชาวพุทธเมียนมาสมรสกับชายที่ไม่ใช่ชาวพุทธ รวมถึงระยะเวลาแจ้งล่วงหน้า 14 วัน แหล่งข้อมูลยังกล่าวถึงความยินยอมของบิดามารดาเมื่อผู้หญิงอายุต่ำกว่า 20 ปี เนื่องจากข้อกำหนดนี้มีปฏิสัมพันธ์กับเกณฑ์อายุสมรส 18 ปีที่กำหนดภายหลัง จึงควรตรวจสอบกรณีเฉพาะกับที่ปรึกษากฎหมายท้องถิ่นที่มีคุณสมบัติเหมาะสมหรือหน่วยงานที่รับผิดชอบ ความยินยอม ความเป็นส่วนตัว และข้อมูลสุขภาพทางเพศมีความสำคัญตลอดความสัมพันธ์ แนวทางการวางแผนครอบครัวของเมียนมาระบุให้มีการรักษาความลับและความเป็นส่วนตัวสำหรับผู้มีอายุ 15 ปีขึ้นไป และสนับสนุนการตัดสินใจโดยไม่มีแรงกดดันจากคู่รักหรือครอบครัว กฎหมายเรื่องความยินยอมทางเพศยังไม่สอดคล้องกันทั้งหมด บทวิเคราะห์กฎหมายเก่าระบุข้อกำหนดการข่มขืนตามกฎหมายที่แตกต่างกันสำหรับเด็กหญิงอายุต่ำกว่า 14 ปี แต่ไม่มีกฎเรื่องอายุที่ชัดเจนในระดับเดียวกันสำหรับเด็กชาย จึงต้องขอคำแนะนำทางกฎหมายปัจจุบันสำหรับกรณีเฉพาะ ภายในชีวิตสมรส ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 376 ซึ่งแก้ไขในปี 2019 ให้ความคุ้มครองอย่างจำกัดต่อการข่มขืนภรรยาที่มีอายุ 12 ปีขึ้นไป โดยกำหนดโทษสูงสุด 2 ปี การสมรสไม่ได้เป็นเหตุให้ถือว่ามีความยินยอมโดยไร้ขอบเขต การกระทำทางเพศระหว่างบุคคลเพศเดียวกันโดยสมัครใจเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 377 อาจมีโทษจำคุกสูงสุด 10 ปีและปรับ ยังไม่มีการยืนยันว่ากฎหมายรับรองการสมรสหรือคู่ชีวิตเพศเดียวกัน และการไม่มีมาตรการคุ้มครองรสนิยมทางเพศและอัตลักษณ์ทางเพศอย่างชัดเจนก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการตีตรา การบังคับใช้กฎหมายโดยพลการ และการเข้าถึงความช่วยเหลืออย่างไม่เท่าเทียม ความรุนแรงจากคู่รักเป็นประเด็นความปลอดภัยโดยตรง ในการสำรวจประชากรและสุขภาพของเมียนมาปี 2015–16 ผู้หญิงที่เคยสมรสอายุ 15–49 ปีจำนวน 21% รายงานความรุนแรงจากคู่สมรสทางร่างกาย ทางเพศ หรือทางอารมณ์ ตัวเลขอยู่ที่ 42% ในกลุ่มหย่าร้าง แยกกันอยู่ หรือเป็นหม้าย และ 19% ในกลุ่มที่ยังสมรส ตัวเลขเหล่านี้เป็นข้อมูลฐานเก่า ไม่ใช่ค่าประมาณความชุกระดับชาติในปัจจุบัน การคุ้มครองและการส่งต่อยังแยกส่วนระหว่างกฎหมายอาญา ศาล บริการสุขภาพและสังคม และช่องทางช่วยเหลือด้านความรุนแรงบนฐานเพศในภาวะมนุษยธรรม การเข้าถึงขึ้นอยู่กับพื้นที่และสถานการณ์ความปลอดภัยอย่างมาก บริการที่ยึดผู้รอดชีวิตเป็นศูนย์กลางควรเคารพความยินยอมและการรักษาความลับ การยุติความสัมพันธ์อย่างไม่เป็นทางการไม่ต้องผ่านขั้นตอนการคบหาของรัฐ หากความสัมพันธ์ก่อให้เกิดการสมรสตามกฎทางศาสนา จารีตประเพณี หรือกฎหมายที่ใช้บังคับ การแยกทางอาจเกี่ยวข้องกับการหย่า การแบ่งทรัพย์สิน การดูแลบุตร ค่าเลี้ยงดู และขั้นตอนด้านเอกสาร หน่วยงานที่เกี่ยวข้องอาจได้แก่ศาลท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ศาสนา นายทะเบียน และเจ้าหน้าที่สมรสที่ได้รับอนุญาต ค่าใช้จ่ายและระยะเวลาอาจรวมถึงค่าศาล ค่านายทะเบียน ค่าเอกสาร ค่าแปล ค่าโนตารี ค่าตัวแทนทางกฎหมาย และค่าเดินทาง และแตกต่างกันไปตามกรณี พระราชบัญญัติการสมรสของคริสต์ศาสนิกชน พระราชบัญญัติการหย่าของเมียนมา กฎหมายจารีตประเพณี และกฎหมายครอบครัวทางศาสนาอาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ต่างกัน