Holanda de dîn

Peyvên Hollandî godsdienst û geloof eşkenê dîn û bawerkerdişê kesane rê bêjê. Holanda tarîxê Mesîhî yê dirêj esto, bi taybetî civatên Katolîkê Romayî û Protestan; zaf dêran hîn jî weke avahî, cıgeyê hewnaşî yan cıgeyê mîrasî muhîm ê. Welat dînê dewletî yê fermî çin o. Azadiya dînî û azadiya nêşopnayışê dîn prensîbê bingeyên ê. Şar eşkenê ibadet bikê, bawerkerdişê xo bivurnê, çend rêzanê dînî bişopê yan bawerkerdişê xo kesane bıgêrin. Ji sedsala bîstan ra, sekülerbiyayış jiyana giştî vurnayo. Zaf şar endamê rêxistineke dînî nîyo, lê hin kesî hîn cejnanê dînî nîşan kenê, avahiyên dînî bi kar anên yan adetê exlaqî û malbatî yê bawerkerdişî bişopênê. Koçberî jiyana dînî zafreng kerd. Civatên misilmanî rêzanê kulturî û teolojîkî yê ciyawaz gêrenê; civatên Cihûtî, Hindu, Budist, Sikh, Ortodoksê Mesîhî û grûbên bînî jî jiyana giştî de beşdar ê. Civatên dînî ibadet, perwerde, xeyrî, lênêrdiş, cejn, rêbazê xwarinî, şêwirmendî û piştgirîya kesên nû amade kenê. Hin grûbî herwisa faaliyetanê kulturî kenê ke derveyî endamanê xo rê vekirî ê. Dîn eşkeno serê rêbıreyên hefteyî, cil, xwarin, zewac, mersî, betlaneyî û fikirên serê malbat yan civatî tesîr bikero. Tesîrî goreyê kesan û malbatan zaf ciyawaz ê. Saziyên giştî weke mekteban, nexweşxaneyan, cıgeyrayışê karî û belediyayan divê kesên bawerkerdişê ciyawaz bıxizmetê. Pirsgirêkê pratîkî zaf caran cıgeyî, wext, xwarin, cil, merasim û komunikasyonê rêzkar gêrenê. Dîn eşkeno mana, hevaltiya, lênêrdiş û hîsê endamtiyê bıdo. Herwisa eşkeno nêfhemışî virazo dema ke bawerkerdiş bi qaydeyan, azadiya kesane, hêvîyên cinsî yan diskrîmînasyonê re têkilî beno; ji ber vê yekê rêzê pêro û muameleya wekhev muhîm ê.