پاکستان وچ فن

پاکستان وچ کئی فنکارانہ روایتاں نیں، کیوں جو ایہ دے علاقے، زباناں، تاریخاں تے برادریاں متنوع نیں۔ پنجابی، سندھی، پشتون، بلوچ، کشمیری، گلگتی بلتستانی تے ہور مقامی انداز وکھرے رنگ، مواد، نشان تے کہانیاں ورت سکدے نیں۔ اسلامی بصری ثقافت وچ خطاطی اہم اے۔ عربی تے فارسی حرفی شکلیں مسجدیں، گھراں، کتاباں، نشاناں، سیرامک تے پینٹنگاں اُتے سجاوٹ لئی ورتیاں جا سکدیاں نیں۔ خطاطی دا فن عبادت، تعلیم، سجاوٹ یا ذاتی اظہار لئی ہو سکدا اے۔ مِنی ایچر پینٹنگ پرانیاں درباری تے قلمی نسخیاں دیاں روایتاں وچوں نکلی تے بعد وچ جدید فن دی صورت بن گئی۔ فنکار تاریخ، شاعری، سیاست، فطرت یا روزمرہ زندگی دے موضوعات نوں باریک تفصیل نال ملا سکدے نیں۔ جدید مِنی ایچر فن لئی ماضی دی نقل ضروری نہیں۔ ٹرک آرٹ پاکستان دے سب توں نمایاں آرائشی فنوناں وچوں اے۔ ٹرکاں تے بسّاں اُتے چمکدار رنگ، پھُل، پرندے، منظر، تصویریں، شاعری تے حفاظت یا امید دے نشان بنائے جا سکدے نیں۔ ایہو جیہے بصری خیال رکشیاں، دکاناں، فرنیچر تے گھریلو چیزاں اُتے وی نظر آندے نیں۔ کپڑے دے فن وچ بُنائی، کڑھائی، چھپائی، شیشے دا کم، شالاں، قالین تے سجے ہوئے کپڑے شامل نیں۔ ڈیزائن اکثر مقامی شناخت دکھاؤندے نیں تے خاندان اندر سکھائے یا ماہر ہنرمنداں کولوں بنائے جا سکدے نیں۔ ایہ کم خوبصورتی، آمدن، مرتبے تے ثقافتی یاد نال جڑیا ہو سکدا اے۔ مٹی دے برتن، لکڑی دا کم، دھات دا کم، پتھر دا کم، زیورات تے ٹائل دا کم فن نوں فائدہ مند چیزاں نال جوڑدے نیں۔ پیالہ، دروازہ، چوڑی یا فرش دا نقش عملی تے فنکارانہ، دونویں ہو سکدا اے۔ ہنر اکثر مقامی مواد تے آب و ہوا دے مطابق ڈھلدے نیں۔ تعمیرات تے باغ وی فنکارانہ خیال دا اظہار کردے نیں۔ مسجدیں، مزار، قلعے، گھر، بازار تے جدید عمارتاں جگہ، روشنی، نقش، ٹائل، اینٹ، لکڑی تے خطاطی نوں وکھ وکھ انداز نال ورتدیاں نیں۔ مذہبی تے ثقافتی اصول مقدس تھاواں دی سجاوٹ اُتے اثر پاندے نیں۔ پاکستان دے آج دے فنکار مصوری، فوٹوگرافی، فلم، مجسمہ سازی، ڈیجیٹل میڈیا، ڈیزائن، تھیٹر، موسیقی تے تنصیبی فن وچ کم کردے نیں۔ فن شناخت دا جشن منا سکدا اے، طاقت اُتے سوال چک سکدا اے، تاریخ یاد کرا سکدا اے یا عام زندگی وکھا سکدا اے۔ تربیت، گیلریاں، مالی مدد تے محفوظ عوامی تھاواں تک رسائی ہن وی غیرمساوی اے۔