Kardêr li Pakistanê

Li Pakistanê, li gorî rewşê dibe ku ji bo kardêr gotinên maalik, xwedî, sahib, rêvebir, şîrket, sazî an aliyê ku dixebitîne bên bikaranîn. Ev gotin dikare kesê mûçe dide, kesê karê kontrol dike an herduyan nîşan bike. Kardêr di nivîsgeh, kargeh, zevî, dikan, mal, dibistan, nexweşxane, kargehên hunerî, veguhastin, avakirin û gelek karên xizmetguzariyê de dixebitin. Kardêrê malbatekê û şîrketeke mezin pergalên cuda hene, lê herdu jî divê rêkxistina karê zelal bikin. Kardêrekî berpirsiyar karê diyar dike, karkerê guncaw hildibijêre, rêzikên cihê karê rave dike û dayîna mûçeyê rêkxistin dike. Her wiha divê ew ewlehî, muameleya bi rêz, demjimêrên kar, nepenî û parastina ji zirara ku dikare were pêşîgirtin li ber çavan bigire. Kardêrên fermî bi gelemperî tomarên nasnameyê, amadebûnê, mûçeyê, betlaneyê û mûçepereyê digirin. Kardêrên biçûk an nefermî dibe ku defter, dayîna pereyê diravî an peymanên devkî bikar bînin, lê tomarên nivîskî yên hêsan jî dikarin tevliheviyê kêm bikin. Kardêr dikare xwediyekî tenê, hevkariyek, şîrketeke qeydkirî, rêxistineke bê-qezenc an rêxistinek giştî be. Qeydkirin, bac, lîsans û daxwazên karê li gorî parêzgeh, çalakî û mezinahî diguherin. Dema ku peymankarekî karkeran tê bikaranîn, dibe ku berpirsiyariyê tevlihev bike. Divê karker navê peymankar, cihê rastîn ê karê, rêya dayîna pereyê û kesê ku bersiva pirsên ewlehiyê û mûçeyên nedayî dide, bizane. Kardêrên baş baweriyê qezenc dikin, guherîna karkeran kêm dikin, kalîteya karê bilindtir dikin û navûdengê xwe xurt dikin. Ragihandina xirab, mûçeya dereng, karê neewle, cudakariyê an desthilata nezelal dikare nakokiyan çêbike û zirarê bide karsaziyê. Pergaleke pratîkî ya kardêriyê bi ravekirina nivîskî ya kar, tomarek hêsan a dayînan, danasîna ewlehiyê û rêyek zelal ji bo karkeran ku fikarên xwe ragihînin dest pê dike. Pirsên girîng ên qanûnî an rêzikî divê bi şêwirmendekî herêmî yê jêhatî bên kontrolkirin, ji ber ku rêzik diguherin.