پاکستانِ دله دوستی

دوست یعنی دوست و دوستی، دوست‌بودِنِ پیوند هسته. «یار» نزدیک دوست ره خطاب کِردِنِ غیررسمی راه بوئه، اگرچه درِست واژه سن، منطقه و آشنایی په وابسته هسته. دوستون اغلب چای، غذا، درس، کار، ورزش، پیاده‌روی، جشن یا آنلاین گپ‌وگفت په دیدار کِنِن. خیلی جاها دوستی، یه رسمی دعوتِ جاش مرتب پیوند و مشترک تجربه‌ئون په رشد کِنه. دوستونِ گروه مختلط، یه جنس، خونواده‌پیونددار، کاری، دینی، محله‌ای یا بین‌المللی بوئه. شهری و روستایی محیط‌ئون فرق کِنِن و پاکستان دله آدمون همه یه اجتماعی قانون ره دنبال نَکِنِن. بعضی دوستی‌ئون آشکارا اجتماعی هَستن و بعضی دیگه خونوادگی انتظار، جنسیتی هنجار، کاری نگرانی یا غیبت ترس په خصوصی‌تر نگه داشته بَوِن. خصوصی‌بودِن خودبه‌خود ضعیف یا ناصادق دوستی معنی نَده. خوب دوست گوش دِنه، معقول راز نگه دارنه، ایمان و شخصی انتخابون په احترام دارنه و بی‌کنترل کمک کِنه. دوستون سیاست، دین، پول، ازدواج یا زندگی سبک په مخالف بوئِن، اما هنوز هم‌دیگه ره با کرامت رفتار کِنِن. نزدیک دوستی‌ئون دله عملی پشتیبانی رایج هسته، مثل مشورت، رفت‌وآمد، درسی کمک، کاری اطلاعات، عاطفی مراقبت یا خونوادگی رویداد په کمک. پشتیبانی باید داوطلبانه بمونه و دائمی یه‌طرفه وظیفه نَبَوِه. دیجیتالی دوستی پیام، گروه‌چت، بازی، اجتماعی رسانه و صوتی یا تصویری تماس ره شامل کِنه. آنلاین صمیمیت هم حضوری دوستی په همون مراقبتِ حریم، هویت‌سنجی، پول، تصویر و رضایت نیاز دارنه. آدمون نقل مکان، ازدواج، کار عوض کِردِن، خارج کشور درس خوندِن یا از هم دور بَییستن په دوستی تمام بوئه. روشن گپ، کم‌کِردِن تماس یا مودبانه خداحافظی، دوستی امن یا متعادل نَبَوِهِ گاه آبرو حفظ کِنه.