پاکستان وچ زباناں

پاکستان وچ کئی زباناں ہن، تے زبان دی ورتوں اکثر گھر، سکول، کم، سرکار تے میڈیا دے حساب نال بدل ویندی اے۔ کوئی بندہ کئی زباناں سمجھ سڳدا اے، بھاویں اوہ ساریاں پڑھ یا لکھ نہ سڳے۔ اردو قومی زبان اے تے صوبیاں وچ رابطے لئی عام ورتی ویندی اے۔ تعلیم، عوامی زندگی، ٹیلی ویژن، اخباراں تے روزمرہ گل بات وچ وی ایہہ اہم زبان اے۔ پاکستان وچ انگلش دا سرکاری تے پیشہ ورانہ کردار اے۔ اعلیٰ تعلیم، قانون، انتظامیہ، طب، کاروبار، سائنس تے رسمی دستاویزاں وچ ایہہ عام اے۔ علاقائی زباناں مقامی تاریخ، خاندانی شناخت، شاعری، موسیقی تے برادری دی زندگی دا اظہار ہن۔ اہم مثالاں وچ پنجابی، سندھی، پشتو، بلوچی، براہوی، سرائیکی، ہندکو، کشمیری تے شینا شامل ہن۔ پنجاب وچ پنجابی، سندھ وچ سندھی تے خیبر پختونخوا دے ٻہوں سارے علاقیاں تے نیڑے دے خطیاں وچ پشتو عام بولی ویندی اے۔ بلوچستان وچ بلوچی تے براہوی اہم ہن، جݙاں جو ٻئیاں علاقائی زباناں شمالی تے مغربی برادریاں وچ بولیاں ویندیاں ہن۔ گھر وچ بولی ویݨ آلی زبان سکول دی زبان توں وکھری تھی سڳدی اے۔ ایں نال پڑھݨ، خود اعتمادی، امتحان وچ کارکردگی تے استاداں نال رابطہ متاثر تھی سڳدا اے۔ پاکستان دے کئی لوک زبان بدل بدل کے بولدے ہن، یعنی ہک گفتگو وچ اردو، انگلش تے علاقائی زبان دے درمیان بدل دے ہن۔ ایہہ کئی زباناں والی زندگی دا عام حصہ اے، کمزور زبان دی صلاحیت دی نشانی کائنی۔ اردو سکھݨ نال سارے پاکستان وچ گل بات وچ مدد تھی سڳدی اے، جݙاں جو انگلش رسمی پڑھائی تے پیشہ ورانہ کم دے رستے کھول سڳدی اے۔ علاقائی زبان خاندانی رشتے، مقامی شمولیت تے ثقافتی سمجھ مضبوط کر سڳدی اے۔ سکھݨ والے کوں زبان چݨݨ توں پہلے اپنا مقصد واضح رکھݨا چاہیدا اے۔ روزمرہ فقرے سکھݨ، ہر روز سݨݨ، سوکھے متن پڑھݨ تے صبر نال سݨݨ والے بولݨ والیاں دے نال مشق کرݨ پہلے فائدہ مند قدم ہن۔