په پاکستان کې رسنۍ

په پاکستان کې په اردو، انګلیسي او سیمه‌ییزو ژبو رسنۍ شته. ټلوېزیون لا هم اغېزناک دی، په داسې حال کې چې ورځپاڼې، راډیو، وېبپاڼې، ویډیويي پلېټفارمونه او ټولنیزې رسنۍ بېلابېلو اورېدونکو ته رسېږي. خبرونه ملي، ایالتي، د ښار پر بنسټ یا د یوې ځانګړې ټولنې او موضوع په اړه کېدای شي. سیمه‌ییزه ژبه کاروونکې رسنۍ ښايي یوه پېښه له ملي انګلیسي ژبې خپرونې څخه په بله بڼه تشریح کړي. د رسنیو منځپانګه خبري راپورونه، شننه، نظر، ساعتېري، اعلانونه، دیني پروګرامونه او د کاروونکو خپرونې رانغاړي. دا بڼې بېلابېلې موخې لري او د شواهدو په توګه باید برابرې ونه ګڼل شي. ټولنیزې رسنۍ او د پیغامونو ډلې معلومات په چټکۍ خپروي، خو چټکتیا د کره‌والي ثبوت نه دی. زاړه انځورونه، ایډیټ شوې ویډیوګانې، نیمګړې څرګندونې او جوړې شوې ادعاوې باوري ښکاره کېدای شي. که یو راپور ستاسو خوندیتوب، پیسو، روغتیا، سفر یا کار ته مهم وي، نېټه، ځای، اصلي ویونکی او دا وڅېړئ چې ایا خپلواکې نورې خبري سرچینې هم ورسره موافقې دي. له بېړنیو غوښتنو او ډراماټیکو سرلیکونو سره ځانګړی احتیاط وکړئ. رسنۍ مهمې عامه اندېښنې ښودلای شي او خلکو ته د غږ ورکولو زمینه برابرولای شي، خو سیاسي، سوداګریز، سیمه‌ییز یا شخصي لیدلوري هم پکې منعکسېدای شي. د یوې کیسې چوکاټ او الفاظ پرتله کړئ او په اتومات ډول یو روایت مه منئ. د ډیجیټلي رسنیو د کارولو پر مهال خپل محرمیت وساتئ. وګورئ چې څوک مو خپرونې لیدلای شي، د بل چا شخصي معلومات مه شریکوئ او د حسابونو پیاوړی امنیت وکاروئ. ماشومانو ته ساده اصول ګټور دي: وپوښتي چې ادعا چا کړې، کوم شواهد یې ملاتړ کوي، کله شوې او ایا باوري مشر یې تاییدولای شي. دا عادتونه په هره پاکستانۍ ژبه کې ګټور دي.