Mga kakilala sa Pilipinas

Sa Pilipinas, karaniwang tinatawag na kakilala ang taong alam o nakikilala mo. Maaari rin siyang kapitbahay, kaklase, katrabaho, kamag-anak ng kaibigan, kasapi ng simbahan, kostumer, o kakilalang ipinakilala ng pamilya. Madalas nagsisimula ang ugnayan ng mga kakilala sa paulit-ulit na pagkikita o personal na pagpapakilala. Mas nagiging komportable ang susunod na pakikipag-ugnayan dahil sa pagbati, maikling pag-uusap, salu-salo, pangkatang gawain, o maliit na pabor. Mahalaga ang magalang na pakikitungo sa maraming sitwasyon. Maaaring gumamit ang mga tao ng magagalang na pananalita sa mga nakatatanda, ng mga pantawag gaya ng ate o kuya sa nakatatandang kaedad, at ng magiliw na kuwentuhang pambungad, ngunit nakasalalay ang angkop na paraan sa wika, rehiyon, edad, lugar ng trabaho, at ugnayan. Maaaring makatulong ang isang kakilala sa simpleng impormasyon, direksiyon, pagpapakilala, kaalamang lokal, o ugnayan sa komunidad. Hindi ito awtomatikong nangangahulugang magpapautang siya, magbabahagi ng pribadong impormasyon, o magbibigay ng malaking pabor. Napadadali ng mga ugnayan sa pamilya at komunidad ang mga pagpapakilala. Maaaring magbukas ng pagkakataon ang rekomendasyon ng taong pinagkakatiwalaan, ngunit hindi nito dapat palitan ang pagsusuri sa pagkakakilanlan, kakayahan, pahintulot, o mga tuntunin ng isang kasunduan. Maaaring bigyang-halaga ng buhay panlipunan ng mga Pilipino ang pakikisama, o ang pakikibagay at pakikisundo sa iba, at pakikitungo, o magalang na pagtrato. Nakapagpapalakas ng pagtutulungan ang mga pagpapahalagang ito, ngunit hindi dapat gamiting dahilan ang mga ito para palusutin ang panliligalig, diskriminasyon, panlilinlang, o pamimilit. Maaaring maging magkaibigan ang mga kakilala sa paglipas ng panahon, sa pamamagitan ng pagiging maaasahan at mga pinagsasaluhang karanasan. Maaari rin silang manatiling magalang ngunit hindi malapit, at normal na magtakda ng magkakaibang antas ng paglapit sa iyong oras, tahanan, pera, at personal na impormasyon. Para bumuo ng ligtas na ugnayan, magsimula sa pakikipag-ugnayang mababa ang panganib at obserbahan kung paano iginagalang ng tao ang mga hangganan, tinatrato ang mga manggagawa at estranghero, at pinangangalagaan ang kumpidensiyal na impormasyon. Unti-unting palalimin ang tiwala sa halip na ituring ang pagiging palakaibigan bilang patunay ng pagkatao.