Sining di Pilipina

Nag-uugat ang sining Pilipino sa malikhaing gawa ng maraming katutubo at lokal na komunidad. Maaaring may praktikal, panlipunan, at espirituwal na kahulugan ang paghahabi, paggawa ng basket, beadwork, palayok, pag-uukit, palamuti sa katawan, at disenyo ng bahay. Lalo nang mahalaga ang mga tela sa maraming rehiyon. Maaaring magpahiwatig ang mga disenyo, kulay, teknik, at materyales ng lokal na pagkakakilanlan, katayuan, kaalaman ng pamilya, o ugnayan sa seremonya, ngunit hindi magkakapareho ang kahulugan ng mga ito sa bawat grupo. Bahagi rin ng masining na pamumuhay sa Pilipinas ang pag-uukit sa kahoy, paggawa ng metal at kabibe, at alahas. Ginagawa ang ilang likha para sa pang-araw-araw na gamit, samantalang may iba na kaugnay ng ritwal, proteksiyon, pagsamba, o pampublikong pagpapakita. Sinasalamin ng musika at sayaw ang maraming kasaysayang pangkultura. Kabilang sa mas malawak na tunog ng Pilipinas ang mga tradisyong kulintang sa ilang bahagi ng Mindanao, musikang gong sa Cordillera, pagtatanghal sa mga pistang Kristiyano, katutubong sayaw, at makabagong musikang popular. Naimpluwensiyahan ng kasaysayang Kastila at Katoliko ang mga imaheng panrelihiyon, dekorasyon ng simbahan, prusisyon, at iba pang anyo ng kulturang biswal. Madalas pinaghalo ng mga lokal na artista ang mga paksang at materyales mula sa labas at ang mga teknik at ideyang Pilipino. Umunlad ang pagpipinta, eskultura, printmaking, pelikula, potograpiya, teatro, at disenyo sa pamamagitan ng mga paaralan, workshop, pampublikong institusyon, at nagsasariling komunidad. Ginamit ng mga artista ang mga ito upang tuklasin ang uri sa lipunan, migrasyon, politika, kasarian, kapaligiran, at alaala. Kabilang sa popular na sining ang komiks, mural, tattoo, moda, telebisyon, likhang-kamay, pista, at online media. Kasinghalaga ng mga likhang nakadispley sa mga galeriya ang mga anyong ito sa pag-unawa sa pang-araw-araw na kultura. Maaaring pagkakitaan ang sining sa pamamagitan ng turismo, komisyon, pagtuturo, at lokal na kalakalan. Maaari rin itong makaranas ng suliranin gaya ng di-makatarungang presyo, pangongopya, pagkawala ng materyales, at pag-aalis ng mga bagay pangkultura mula sa kanilang mga komunidad. Sa magalang na pagtingin sa sining Pilipino, mahalagang itanong kung sino ang lumikha ng likha, para saan ito ginagamit, anong kaalaman ng komunidad ang dala nito, at kung nabigyan ng makatarungang pagkilala at bayad ang lumikha.