Kapalibotan sa Pilipinas

Ang kinaiyahan sa Pilipinas naglakip sa nagkalainlaing mga dapit sa yuta ug dagat, kalasangan, suba, kabakhawan, kabukiran, ug mga aktibong bulkan. Daghang tanom ug mananap makita lamang sa nasod o sa piho nga mga isla. Ang mga natural nga sistema nagsuplay og tubig ug pagkaon, nagsuporta sa panginabuhian, nagpamenos sa pagbaha ug pagkabanlas, ug motabang sa pagpanalipod sa mga komunidad sa baybayon batok sa mga bagyo. Ang ilang kahimtang nagdepende sa paggamit sa yuta, pagdumala sa basura, paggamit sa mga kapanguhaan, ug nag-usab-usab nga mga sumbanan sa panahon. Ang palibot naglakip sa panimalay, dalan, barangay, eskwelahan, trabahoan, bukas nga luna, mga dapit sa kanal, mga agianan sa tubig, ug duol nga baybayon o kabanwahanan. Ang kahimtang niini makaapekto sa hangin, tubig, sanitasyon, kainit, paglihok, kaharuhay, ug pagka-expose sa mga peligro. Ang baradong mga kanal makapasamot sa pagbaha, samtang ang basura nga walay hustong pagdumala mahimong makahugaw sa tubig ug makadani og mga peste. Ang limpyo nga mga batasan, maampingong paggamit sa yuta, mga kanal nga hapsay ang pag-agos, kooperasyon sa komunidad, ug pagtagad sa lokal nga mga risgo makapauswag sa inadlaw-adlaw nga kahimtang. Ang kinaiyahan ug palibot nag-impluwensiyahay. Ang nadaot nga kalasangan, kabakhawan, suba, o dapit sa baybayon mahimong makadugang sa pagbaha, pagkabanlas, kainit, o mga problema sa tubig sa kasikbit nga mga komunidad. Ang polusyon ug dili maayong pagkaplano sa konstruksyon mahimong makadaot sa mga puy-anan sa mga tanom ug mananap ug makapamenos sa mga kaayohan nga gihatag sa natural nga mga dapit. Busa, ang mga desisyon bahin sa kapaligiran sa Pilipinas naglakip sa pagpanalipod sa mga ekosistema ug pagpabiling luwas, himsog, ug magamit ang mga dapit nga gipuy-an.