Pagkakaibigan di Pilipinas

Persahabatan di Pilipinas biasa disebut pagkakaibigan, sarta sobat disebut kaibigan. Persahabatan bisa kabentuk di sakola, pagawéan, lingkungan tatangga, ngaliwatan hubungan kulawarga, grup online, olahraga, komunitas agama, atawa minat babarengan. Barkada nyaéta kelompok sobat raket, mindeng patali jeung umur, tempat, sakola, tempat gawé, atawa kagiatan babarengan. Barkada bisa méré kasenangan, naséhat, bantuan praktis, jeung rasa miboga kelompok se kuat. Sobat bisa némbongkeun kanyaah ku ngabagikeun kadaharan, nanyakeun kaayaan, mantuan nalika gering, milu dina hajatan, méré naséhat, atawa nyadiakeun waktu nalika kasusah. Kontak rutin bisa penting sanajan sobat pindah ka kota atawa nagara séjén. Gaya silaturahmi rupa-rupa pisan di sakuliah Pilipinas. Sababaraha jalma resep kana kelompok gedé jeung kumpul mindeng, ari nu séjén resep kana sababaraha hubungan pribadi, sarta basa, agama, génder, umur, jeung lokasi bisa mangaruhan kabiasaan sosial. Pakikisama bisa ngadorong gawé bareng jeung kahirupan kelompok se rukun. Ieu jadi teu séhat lamun jalma ngarasa dipaksa milu kalakuan se picilakaeun, nyumputkeun cilaka, nginjeumkeun duit, ngabongkar informasi pribadi, atawa satuju jeung kelompok. Sobat deukeut henteu otomatis jadi panyadia keuangan, pasangan romantis, anggota kulawarga, atawa ahli darurat. Wates jelas ngeunaan duit, waktu, kunjungan ka imah, kontak online, jeung rusiah pribadi ngajaga duanana. Silaturahmi se hade diwangun ku kajujuran dina mangsa lila. Aya rohangan pikeun béda pamadegan, ménta hampura, tumuwuh, jeung minat masing-masing tanpa ancaman, ngahinakeun di hareupeun umum, atawa tuntutan bukti kasatiaan terus-terusan. Pikeun ngamimitian atawa nguatkeun silaturahmi, pilih kagiatan babarengan, tanyakeun patalékan kabuka, dengekeun kalayan taliti, sarta tepikeun jangji leutik. Kapercayaan kudu tumuwuh tina kalakuan hormat se terus-terusan, lain tina paksaan atawa perhatian intens ti awal.