Kalikasan di Pilipina

Kapuluan ang Pilipinas, ibig sabihin ay bansang binubuo ng maraming isla. Kabilang sa kalikasan nito ang mga baybayin, bahura ng korales, damuhan sa dagat, kagubatang bakawan, dalampasigan, ilog, lawa, bukirin, damuhan, at kagubatan sa kabundukan. Pandagat ang malaking bahagi ng kalikasan ng Pilipinas. Umaasa ang mga komunidad sa baybayin sa pangingisda, pagtatanim ng damong-dagat, transportasyon, turismo, at iba pang gawaing kaugnay ng dagat. Nagbibigay ng tirahan at lugar-kainan sa maraming uri ng buhay-dagat ang mga bahura ng korales at damuhan sa dagat. Mga punongkahoy at palumpong na tumutubo kung saan nagtatagpo ang tubig-alat at tubig-tabang ang mga bakawan. Tinutulungan nilang mapigil ang pagguho ng lupa, nagbibigay sila ng lugar-pamugaran ng mga isda, at nababawasan nila ang lakas ng mga alon at daluyong ng bagyo. Sinusuportahan din ng mga dalampasigan, latian, at iba pang lugar sa baybayin ang mga ibon, kabibe, at maliliit na hayop-dagat. Matatagpuan ang mga kagubatan mula kapatagan hanggang kabundukan. Tumutulong ang mga ito sa pag-iimbak ng tubig, pagbawas ng pagguho ng lupa, pagpapalamig sa lupain, at pagbibigay ng tirahan sa maiilap na hayop. Kilala ang Pilipinas sa mataas na sari-saring buhay, kabilang ang maraming espesyeng matatagpuan lamang sa bansa o sa partikular na mga isla. Karaniwang salitang Filipino para sa nature ang kalikasan. Maaari ring pag-usapan ng mga tao ang likas-yaman, gaya ng tubig, lupa, kagubatan, isda, mineral, at enerhiyang nagmumula sa mga likas na proseso. Iba-iba ang gamit ng kalikasan, kabilang ang pagsasaka, pangingisda, paggugubat, pabahay, transportasyon, paglilibang, at mga kaugaliang pangkultura. Makabubuti ang paggamit kung kaya pang makabawi ng ekosistema, ngunit nakapipinsala ito kapag sinisira ang mga tirahan o napakabilis kunin ang mga likas-yaman. Kabilang sa mahahalagang banta ang plastik at iba pang polusyon, ilegal o mapanirang pangingisda, paglilinis ng kagubatan para sa ibang gamit, konstruksyong hindi napagplanuhan nang mabuti, mga nagsasalakay na espesye, at pabago-bagong panahon. Maaari ring makaapekto sa mga tao at likas na lugar ang lindol, aktibidad ng bulkan, baha, pagguho ng lupa, tagtuyot, at mga bagyo. Karaniwang pinagsasama sa pangangalaga ng kalikasan ang mga pambansang tuntunin, pagkilos ng lokal na pamahalaan, mga protektadong lugar, gawain ng komunidad, edukasyon, at responsableng pagkilos ng mga sambahayan at negosyo. Mahalaga ang lokal na kaalaman dahil malaki ang pagkakaiba ng mga kalagayan sa mga isla, lungsod, baybayin, bukirin, at komunidad sa kabundukan. Kapaki-pakinabang na unang hakbang ang pagmasdan ang isang malapit na likas na lugar, alamin kung ano ang nabubuhay roon, tukuyin ang mga pangunahing banta, at pumili ng maliit na gawaing makababawas sa pinsala. Kabilang sa mabuting pangangalaga ang hindi pagtatapon ng basura, paggalang sa maiilap na hayop, maingat na paggamit ng tubig, pagsunod sa mga lokal na tuntunin sa pagpasok, at pagsuporta sa mapagkakatiwalaang gawain para sa pagpapanumbalik o pangangalaga.