Pulitika sa Pilipinas

Nakabatay ang sistemang pampolitika ng Pilipinas sa Konstitusyon, mga pampublikong institusyon, at mga halalan. Tatlong pangunahing sangay ang pambansang pamahalaan: ipinapatupad ng ehekutibo ang mga batas at pinangangasiwaan ang pamahalaan, gumagawa ng mga batas at kumokontrol sa pondo ng bayan ang Kongreso, at nagpapakahulugan sa batas at sumusuri sa mga alitan ang hudikatura. Pinamumunuan ng Pangulo ang sangay ehekutibo at siya ang pinuno ng estado at pamahalaan. Kabilang sa mga lokal na yunit ng pamahalaan ang mga lalawigan, lungsod, munisipalidad, at barangay. Pinangangasiwaan ng mga ito ang maraming usaping malapit sa pang-araw-araw na buhay, gaya ng lokal na pamamahala, mga serbisyo sa komunidad, at mga lokal na regulasyon, samantalang nananatiling pananagutan ng mga pambansang institusyon ang batas, patakaran, at pangangasiwa para sa buong bansa. Maaaring mangailangan ng koordinasyon ng mga pambansang ahensiya at lokal na pamahalaan ang paghahati ng kapangyarihan. Iniuugnay ng mga halalan ang kapangyarihang pampubliko sa mga botante. Depende sa halalan at lugar ng botante, maaaring kabilang sa balota ang Pangulo, Pangalawang Pangulo, mga senador, mga miyembro ng Kapulungan ng mga Kinatawan, at mga lokal na opisyal. Pinangangasiwaan ng Komisyon sa Halalan, na karaniwang tinatawag na COMELEC, ang mga halalan at ipinapatupad ang mga naaangkop na tuntunin sa halalan. Kabilang din sa pakikilahok sa pulitika ang pagsubaybay sa mga pampublikong pasya, pakikipag-ugnayan sa mga kinatawan, pagsusuri sa mga programa ng pamahalaan, at paggamit ng mga legal na paraan para maghain ng reklamo o humingi ng impormasyon. Ipinapaliwanag ng paksa ng Estado ang mga institusyon, kapangyarihan, at antas ng pamahalaang gumagamit ng kapangyarihang pampubliko. Nakatuon naman ang paksa ng Halalan sa pagboto, mga posisyon, mga pamamaraang elektoral, at pakikilahok. Kapwa ipinakikita ng mga larangang ito kung sino ang namamahala sa Pilipinas at kung paano pinupunan at pinananagot ang mga posisyon sa pamahalaan.