Kawalay trabaho sa Pilipinas

Ang kawalay trabaho sa Pilipinas mao ang panahon nga walay bayad nga trabaho ang usa ka tawo bisan makahimo ug andam siyang motrabaho ug nangita og kahigayonan. Mahimong maatubang sa may kalabotang kalisdanan sa merkado sa trabaho ang tawo nga mihunong sa pagpangita kay walay angay nga trabaho, bisan lahi ang ngalan nga gigamit sa usa ka surbi. Importante usab ang kakulang sa trabaho sa Pilipinas. Naglarawan kini sa mga tawo nga adunay trabaho apan gusto pa og dugang oras, dugang kita, o trabahong mas makagamit sa ilang kahanas. Mahimong mawad-an og trabaho ang mga tawo human mogradwar, mohawa sa trabaho, tangtangon, mahuman ang proyekto, magsira ang negosyo, matapos ang seasonal nga trabaho, magmasakiton, mausab ang kahimtang sa pamilya, o mobalhin og rehiyon. Mobalik usab ang ubang mamumuo gikan sa pagpanarbaho sa gawas sa nasod o mobiya sa dili pormal nga trabaho samtang nangita og mas lig-on. Kasagaran naglakip ang pagpangita og trabaho sa pagpili og target nga papel sa trabaho, pag-andam og résumé, pagkontak sa mga amo, pag-aplay, pag-interbyu, pagsusi sa tanyag, ug pag-follow up. Makatabang ang mga Public Employment Service Office, sentro sa pagbansay, eskuylahan, grupo sa propesyon, ug personal nga koneksiyon. Angay mag-amping ang nangita og trabaho batok sa pagpanglimbong sa pagpangrekrut. Mga timailhan sa pasidaan ang pagpangayo og dako ug walay klarong bayad, pagduso sa pagtugyan sa orihinal nga dokumento, peke nga interbyu, dili klaro nga amo, ug mga saad nga segurado ang trabaho. Makaapekto ang kawalay trabaho sa kuwarta, pagsalig sa kaugalingon, katungdanan sa pamilya, panglawas, ug adlaw-adlaw nga rutina. Makatabang ang yano nga plano sa pagpanalipod sa panginahanglan samtang maghatag og panahon sa mga aplikasyon, kahanas, koneksiyon, ug pahulay. Makapauswag ang pagbansay sa kahigayonan sa usa ka tawo, ilabi na kon nalangkit kini sa tinuod nga mga bakante o mapuslanong lokal nga kahanas. Apan dili garantiya sa trabaho ang pagbansay lamang, ug dili angay mopuli ang sertipiko sa pagsusi sa amo ug sa aktuwal nga mga katungdanan. Ang unang praktikal nga lakang mao ang pagtino sa kahimtang. Irekord ang kataposang trabaho o kalihokan sa eskuylahan, mga target nga trabaho, magamit nga oras, limitasyon sa transportasyon, kahanas, dokumento, ug minimum nga madawat nga mga kondisyon, unya gamita kini sa paggiya sa pagpangita.